Iga Świątek

polska tenisistka

Iga Natalia Świątek (ur. 31 maja 2001 w Warszawie[1]) – polska tenisistka, zwyciężczyni dwudziestu jeden turniejów WTA w grze pojedynczej, w tym czterech turniejów wielkoszlemowych: French Open 2020, 2022 i 2023 oraz US Open 2022, olimpijka z Tokio 2020, od kwietnia 2022 do września 2023 i ponownie od listopada 2023 roku liderka rankingu singlowego WTA.

Iga Świątek
Ilustracja
Iga Świątek (2023)
Pełne imię i nazwisko

Iga Natalia Świątek

Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

31 maja 2001
Warszawa

Wzrost

176 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

październik 2016

Trener

Tomasz Wiktorowski

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

21 WTA, 7 ITF

Najwyżej w rankingu

1 (4 kwietnia 2022)

Australian Open

SF (2022)

Roland Garros

W (2020, 2022, 2023)

Wimbledon

QF (2023)

US Open

W (2022)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 0 ITF

Najwyżej w rankingu

29 (14 lutego 2022)

Roland Garros

F (2021)

US Open

2R (2019)

Faksymile
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Drużyna mieszana
Igrzyska olimpijskie młodzieży
złotoBuenos Aires 2018gra podwójna
Plebiscyt „Przeglądu Sportowego”
złoto 1. miejsce
2022
złoto 1. miejsce
2023
srebro 2. miejsce
2020
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Triumfatorka juniorskich turniejów wielkoszlemowych: Wimbledonu 2018 w grze pojedynczej oraz French Open 2018 w grze podwójnej dziewcząt w parze z Catherine McNally. Była finalistką juniorskiego Australian Open 2017 w grze podwójnej w parze z Mają Chwalińską oraz złotą medalistką Letnich Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2018 w grze podwójnej dziewcząt w parze ze Słowenką Kają Juvan. Po zwycięstwie we French Open 2020, gdzie w meczu finałowym pokonała Sofię Kenin 6:4, 6:1, została pierwszym polskim zwycięzcą turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej. 4 kwietnia 2022 roku jako pierwsza Polka została liderką listy WTA. Dwukrotna zwyciężczyni Plebiscytu „Przeglądu Sportowego” na 10 najlepszych sportowców Polski (2022 i 2023).

Życiorys edytuj

Jest córką Tomasza Świątka, byłego wioślarza, uczestnika Letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu[2][3] oraz Doroty, ortodontki. Ma starszą o trzy lata siostrę Agatę, która jest lekarzem dentystą.

Jest absolwentką niepublicznego Autorskiego Liceum Ogólnokształcącego nr 42 w Warszawie[4]. Mieszka w Raszynie.

Kariera tenisowa edytuj

Iga Świątek i Kaja Juvan ze złotym medalem Letnich Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2018
Iga Świątek – mistrzyni Wimbledonu juniorek (2018)

Kariera juniorska edytuj

Zaczęła trenować grę w tenisa w wieku pięciu lat[1]. Początkowo trenowała w klubie Mera Warszawa[5], a potem w Klubie Tenisowym Legia Warszawa[6].

Występowała w reprezentacji Polski w tenisie do lat 16. W 2015 roku w parze z Mają Chwalińską zdobyła tytuł mistrzyni Europy młodzików w grze podwójnej[7]. Rok później para osiągnęła triumf w kategorii kadetów[8].

W 2016 roku w drużynie wygrała Junior Fed Cup – juniorską edycję ówczesnego Pucharu Federacji[1].

W 2017 roku razem z Mają Chwalińską awansowały do finału Australian Open w grze podwójnej dziewcząt, lecz zostały w nim pokonane przez Biancę Andreescu i Carson Branstine wynikiem 1:6, 6:7(4).

W czerwcu 2018 roku triumfowała w finale wielkoszlemowego French Open w konkurencji gry podwójnej. Razem z Catherine McNally pokonały w meczu mistrzowskim Yūki Naitō i Naho Satō 6:2, 7:5.

W lipcu 2018 roku zwyciężyła w juniorskim Wimbledonie w grze pojedynczej, pokonując w finale Szwajcarkę Leonie Küng 6:4, 6:2 (wcześniej, w ćwierćfinale pokonała Emmę Raducanu)[9][10]. W październiku tego samego roku wystąpiła na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży w Buenos Aires. W grze pojedynczej odpadła w ćwierćfinale z Clarą Burel 4:6, 2:6, walcząc z problemami żołądkowymi. Z tego samego powodu oddała walkowerem mecz drugiej rundy gry mieszanej. W grze podwójnej w parze z Kają Juvan, rozstawione z numerem drugim, doszły do finału bez straty seta. W meczu mistrzowskim, ze względu na problemy zdrowotne Juvan, przegrały pierwszego seta 6:7(5). W drugim, po serii przełamań, odrobiły straty 7:5 i doprowadziły do supertiebreaka. Decydująca część spotkania przebiegała pod dyktando polsko–słoweńskiej pary, która wygrała 10–4 i sięgnęła po złote medale[11].

Na szczeblu juniorskim osiągnęła piąte miejsce w światowym rankingu ITF World Tennis Tour Juniors[1].

Kariera zawodowa edytuj

W 2016 roku, w wieku 15 lat, przeszła na zawodowstwo i wygrała debiutancki turniej zawodowy ITF w Sztokholmie (10 000 $).

W 2017 roku wygrała swój drugi zawodowy turniej ITF w Bergamo (15 000 $), w finale pokonując Martinę Di Giuseppe 6:4, 3:6, 6:3. Na początku maja sięgnęła po tytuł w Győr, w meczu finałowym pokonawszy Gabrielę Horáčkovą 6:2, 6:2.

Po wygraniu juniorskiego Wimbledonu w lipcu 2018 roku postanowiła zakończyć juniorską karierę i zacząć budować swój ranking WTA. Pod koniec miesiąca doszła do półfinału turnieju ITF z pulą nagród 80 000 $ w Pradze. W ćwierćfinale odprawiła Monę Barthel 6:2, 6:3, lecz w meczu o finał przegrała z Martiną Di Giuseppe 6:1, 0:6, 6:7(3). Na przełomie sierpnia i września (zrezygnowała z występu na juniorskim US Open na rzecz startów w rozgrywkach seniorskich) wystąpiła w dwóch turniejach ITF z pulą nagród 60 000 $. W Budapeszcie straciła tylko jednego seta, w pokonanym polu zostawiając takie zawodniczki jak Jana Čepelová (6:1, 6:0), czy Sílvia Soler Espinosa (6:0, 6:4). W meczu mistrzowskim ograła wynikiem 6:2, 6:2 Katarinę Zawacką.

2019 edytuj

Sezon 2019 rozpoczęła od kwalifikacji do zawodów w Auckland – jej pierwszego w karierze turnieju WTA. Premierowy pojedynek wygrała 6:2, 6:2 z Elys Venturą. W rundzie drugiej pokonała Claire Liu, jednak w decydującej fazie uległa w trzech setach Janie Čepelovej 2:6, 6:4, 4:6. Dzięki zajmowanej pozycji w rankingu WTA Tour wystartowała w kwalifikacjach do Australian Open. Po wygraniu trzech spotkań 15 stycznia 2019 rozegrała pierwszy mecz w głównej drabince turnieju wielkoszlemowego. W debiucie odniosła zwycięstwo, pokonując Anę Bogdan 6:3, 3:6, 6:4. Dzień później otrzymała, w parze z Łukaszem Kubotem, dziką kartę do turnieju gry mieszanej. 17 stycznia rozegrała kolejny mecz w głównej drabince w ramach drugiej rundy, przegrywając z Camilą Giorgi 2:6, 0:6 i tym samym odpadając z turnieju głównego. W grze mieszanej u boku Kubota pokonała w pierwszej rundzie parę Alicja RosolskaNikola Mektić 6:1, 2:6, 10–5. W drugiej rundzie polska para musiała jednak uznać wyższość późniejszych triumfatorów imprezy Barbory Krejčíkovej i Rajeeva Rama 3:6, 6:4, 5–10.

Kolejnym startem były zawody w Budapeszcie, do których dostała się przez kwalifikacje. W pierwszej rundzie pokonała 6:3, 6:0 Olgę Danilović, aby w drugiej rundzie ulec najwyżej rozstawionej obrończyni tytułu Alison Van Uytvanck 4:6, 5:7. W Indian Wells w pierwszej rundzie kwalifikacji pokonała rozstawioną z numerem 7. Larę Arruabarrenę 6:1, 6:7(6), 6:2, jednak w kolejnej uległa Ysaline Bonaventure 6:1, 2:6, 4:6. Podobnie zaprezentowała się w turnieju w Miami: w pierwszym meczu kwalifikacji pokonała Zarinę Dijas 6:2, 7:5, lecz w kolejnym spotkaniu lepsza okazała się Sachia Vickery, z którą Polka przegrała 6:7(2), 4:6.

Iga Świątek (2019)

W kwietniu po raz pierwszy w karierze Świątek dostała się do turnieju głównego cyklu WTA dzięki pozycji zajmowanej w rankingu, a miało to miejsce na zawodach w Lugano. W pierwszej rundzie pokonała Katarinę Zawacką 6:0, 6:3, w drugiej wyeliminowała rozstawioną z numerem trzecim Viktórię Kužmovą 6:3, 3:6, 6:2. W ćwierćfinale pokonała rozstawioną z numerem ósmym Wierę Łapko 4:6, 6:4, 6:1, a w półfinale pokonała Kristýnę Plíškovą 6:0, 6:1. O tytuł zmierzyła się z Poloną Hercog, z którą przegrała 3:6, 6:3, 3:6. 15 kwietnia 2019 po raz pierwszy awansowała do pierwszej setki rankingu, zajmując 88. pozycję i zostając jednocześnie najwyżej sklasyfikowaną polską tenisistką.

W wielkoszlemowym French Open pokonała w pierwszej rundzie 6:3, 6:0 Sélénę Janicijevic. W kolejnych meczach pokonała kolejno Wang Qiang 6:3, 6:0 i Mónikę Puig, dochodząc tym samym do czwartej rundy, w której uległa Simonie Halep 1:6, 0:6.

Podczas kwalifikacji do zawodów w Birmingham pokonała kolejno Martinę Trevisan, Destanee Aiavę i Bernardę Perę. W turnieju głównym uległa w pierwszej rundzie Jeļenie Ostapenko 0:6, 2:6. W pierwszej rundzie kwalifikacji turnieju w Eastbourne przegrała z Samanthą Stosur 0:6, 3:6. Udział w wielkoszlemowym Wimbledonie zakończyła na pierwszej rundzie, przegrywając 2:6, 6:7(3) z Viktoriją Golubic.

Kolejnym startem były zawody w Waszyngtonie, podczas których pokonała Uns Dżabir 4:6, 6:4, 6:4. W kolejnej rundzie uległa jednak Jessice Peguli 7:5, 4:6, 1:6. W turnieju w Toronto przeszła eliminacje, wygrywając kolejno z Shelby Rogers 6:4, 7:5 oraz Heather Watson 6:4, 6:2. W głównej drabince turnieju wygrała z Ajlą Tomljanović po kreczu przy stanie 4:1. Następnie pokonała Caroline Wozniacki 1:6, 6:3, 6:4, w trzeciej rundzie zaś przegrała z Naomi Ōsaką 6:7(4), 4:6. Po tym sukcesie po raz pierwszy znalazła się w pierwszej 50. rankingu, zajmując 49. miejsce[12].

W turnieju w Cincinnati również przeszła przez kwalifikacje, zwyciężając w nich Katerynę Kozłową i Wang Yafan. W turnieju głównym wygrała w pierwszej rundzie z Caroline Garcią 7:6(1), 6:1, ulegając jednak w drugiej Anett Kontaveit 4:6, 6:7(2). Podczas wielkoszlemowego US Open w grze pojedynczej wygrała w pierwszej rundzie z Ivaną Jorović 6:0, 6:1, w drugiej rundzie uległa jednak Anastasii Sevastovej 6:1, 1:6, 3:6. Wzięła także udział w zawodach gry podwójnej wraz z Magdą Linette, pokonując w pierwszej rundzie Coco Vandeweghe i Bethanie Mattek-Sands 3:6, 6:3, 7:5, a następnie przegrywając z Hsieh Su-wei i Barborą Strýcovą 4:6, 6:7(4).

21 września ogłosiła, że nie wystąpi w żadnych kolejnych zawodach w 2019 z powodu kontuzji stopy, a do gry w turniejach zamierza powrócić podczas rozgrywek w Australii w styczniu 2020[13], zaczynając sezon od wielkoszlemowego Australian Open[14]. Sezon zakończyła na 61. miejscu w rankingu WTA[12].

2020 edytuj

Sezon rozpoczęła od udziału w wielkoszlemowym Australian Open. W pierwszej rundzie gry pojedynczej pokonała Tímeę Babos 6:3, 6:2, natomiast w drugiej wygrała z Carlą Suárez Navarro 6:3, 7:5. W trzeciej rundzie stoczyła pojedynek z Donną Vekić, wygrywając 7:5, 6:3. W czwartej rundzie przegrała z Anett Kontaveit 7:6(4), 5:7, 5:7.

W ramach Australian Open wzięła udział także w zawodach gry mieszanej wraz z Łukaszem Kubotem, pokonując w pierwszej rundzie parę Ellen PerezLuke Saville 6:4, 7:5, a w drugiej duet Chan Hao-chingMichael Venus 6:2, 6:3. Polski duet odpadł w ćwierćfinale po przegranym pojedynku z parą Astra SharmaJohn-Patrick Smith 6:3, 6:7(4), 3–10.

Na początku lutego wraz z prowadzoną przez Dawida Celta reprezentacją Polski, będącą w grupie ze Słowenią, Turcją i Szwecją, rozpoczęła rozgrywki kwalifikacyjne w Pucharze Federacji w Luksemburgu, wygrywając wszystkie trzy mecze kolejno ze Słowenką Niką Radišić 6:2, 6:1, Turczynką Berfu Cengiz 6:3, 6:0 i Szwedką Mirjam Björklund 7:5, 4:6, 6:3. Tym samym reprezentacja Polski zapewniła sobie awans do fazy play-offów. Pod koniec miesiąca rozpoczęła zawody w grze pojedynczej w turnieju w Dosze, pokonując w pierwszej rundzie Donnę Vekić 6:4, 7:5. W drugiej rundzie uległa jednak Swietłanie Kuzniecowej 2:6, 2:6 i odpadła z turnieju.

W wielkoszlemowym US Open w pierwszej rundzie pokonała rozstawioną z numerem 29. Wieronikę Kudiermietową 6:3, 6:3, następnie Sachię Vickery 6:7(5), 6:3, 6:4, a w trzeciej rundzie przegrała z Wiktoryją Azaranką 4:6, 2:6.

We French Open wyeliminowała w pierwszej rundzie rozstawioną z numerem 15. Markétę Vondroušovą 6:1, 6:2. W kolejnych meczach pokonała Hsieh Su-wei 6:1, 6:4 i Eugenie Bouchard 6:3, 6:2, dochodząc tym samym do czwartej rundy, w której ponownie spotkała się z najwyżej rozstawioną Simoną Halep. Wygrywając 6:1, 6:2, zrewanżowała się za porażkę 1:6, 0:6 sprzed roku. W ćwierćfinale zwyciężyła Martinę Trevisan 6:3, 6:1, a w półfinale Nadię Podoroską 6:2, 6:1. W meczu finałowym pokonała rozstawioną z numerem 4. Sofię Kenin 6:4, 6:1, zostając pierwszym polskim zwycięzcą turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej[15][16]. Wystartowała również na kortach Rolanda Garrosa w grze podwójnej z Nicole Melichar, pokonując w pierwszej rundzie parę Xenia KnollDanka Kovinić 6:1, 6:3, w następnej Laurę Siegemund i Wierę Zwonariową (skreczowały przy stanie 6:3). W trzeciej rundzie pokonały rozstawione z numerem 6. Květę Peschke i Demi Schuurs 6:3, 6:4, a w ćwierćfinale Asię Muhammad i Jessicę Pegulę 6:3, 6:4. Debel odpadł w półfinale po przegranym pojedynku z parą Alexa GuarachiDesirae Krawczyk 6:7(5), 6:1, 4:6.

10 października poinformowała o zakończeniu gry w sezonie 2020 i planowanym powrocie w sezonie 2021[17].

W dniach 7–8 grudnia WTA powiadomiła o przyznaniu jej dwóch spośród kilku najważniejszych dorocznych nagród przydzielanych przez tę organizację: WTA Fan Favorite (dla ulubionej zawodniczki z punktu widzenia kibiców)[18] oraz WTA Most Improved Player of the Year (dla zawodniczki, która w ciągu minionego sezonu uczyniła największy postęp w swoim poziomie gry). Nadto jej główny trener Piotr Sierzputowski otrzymał nagrodę WTA Coach of the Year (dla najlepszego trenera tenisowego na przestrzeni ocenianego roku)[19]. Sezon zakończyła na 17. miejscu w rankingu WTA[12].

2021 edytuj

Iga Świątek (2021)

9 stycznia w ramach organizowanego przez „Przegląd SportowyPlebiscytu na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2020 roku zajęła 2. miejsce (za Robertem Lewandowskim)[20].

Sezon rozpoczęła od gry w turnieju w Melbourne. Dzięki tzw. wolnemu losowi zmagania zaczęła od drugiej rundy, w której pokonała Kaję Juvan 2:6, 6:2, 6:1, jednak w trzeciej uległa Jekatierinie Aleksandrowej 4:6, 2:6. Kolejnym turniejem był Australian Open, w którym w pierwszej rundzie pokonała Arantxę Rus 6:1, 6:3. W drugiej rundzie wygrała z Camilą Giorgi 6:2, 6:4, a w trzeciej rundzie pokonała Fionę Ferro 6:4, 6:3. W meczu o ćwierćfinał uległa Simonie Halep 6:3, 1:6, 4:6. W zawodach gry mieszanej razem z Łukaszem Kubotem pokonali w pierwszym meczu parę Astra SharmaJohn-Patrick Smith 5:7, 7:6(6), 10–6, natomiast w kolejnym spotkaniu ulegli mikstowi Hayley CarterSander Gillé 4:6, 1:6.

Kolejnym startem Świątek były zawody w Adelaide, w których została rozstawiona z numerem 5. W pierwszej rundzie pokonała Madison Brengle 6:3, 6:4, w drugiej natomiast wygrała z Maddison Inglis 6:1, 6:3. W ćwierćfinale pokonała Danielle Collins po kreczu przy stanie 6:2, 3:0, a w półfinale zwyciężyła z Jil Teichmann 6:3, 6:2. W meczu mistrzowskim triumfowała 6:2, 6:2 nad Belindą Bencic, tym samym sięgając po drugi w karierze tytuł zawodów cyklu WTA Tour.

Następnie wzięła udział w turnieju w Dubaju jako rozstawiona z numerem 8. Zawody rozpoczęła od drugiej rundy, w której wygrała z Misaki Doi 6:2, 6:4. W trzeciej rundzie uległa Garbiñe Muguruzie 0:6, 4:6. Udział w singlowej rywalizacji podczas turnieju rangi WTA 1000 w Miami polska tenisistka, rozstawiona z numerem 15., zakończyła na trzeciej rundzie, po zwycięstwie 6:4, 6:2 z Barborą Krejčíkovą i porażce 4:6, 6:2, 2:6 z Aną Konjuh[21].

W turnieju w Madrycie Świątek dotarła do trzeciej rundy, wcześniej wygrywając z Alison Riske i Laurą Siegemund. W meczu o ćwierćfinał przegrała z liderką rankingu Ashleigh Barty 5:7, 4:6. Kolejnym startem były rozgrywki w Rzymie, w których została rozstawiona z numerem 15. W pierwszej rundzie pokonała Alison Riske po kreczu rywalki przy stanie 5:4, w drugiej pokonała Madison Keys 7:5, 6:1, a w trzeciej rundzie wygrała z Barborą Krejčíkovą 3:6, 7:6(5), 7:5. W ćwierćfinale zwyciężyła z rozstawioną z numerem szóstym Eliną Switoliną 6:2, 7:5, a w półfinale pokonała Coco Gauff 7:6(3), 6:3. W meczu mistrzowskim triumfowała 6:0, 6:0 nad byłą liderką rankingu Karolíną Plíškovą, tym samym sięgając po trzeci w karierze tytuł zawodów cyklu WTA Tour i pierwszy tytuł rangi WTA 1000.

Po turnieju w Rzymie przystąpiła do udziału we French Open w grze pojedynczej oraz podwójnej. W singlu rozstawiona z numerem 8. bez straty seta przeszła przez pierwsze rundy turnieju, po drodze pokonując Kaję Juvan 6:0, 7:5, Rebeccę Peterson 6:1, 6:1, Anett Kontaveit 7:6(4), 6:0 oraz Martę Kostiuk 6:3, 6:4. W ćwierćfinale uległa rozstawionej z numerem 17. Marii Sakari 4:6, 4:6. W grze podwójnej w parze z Bethanie Mattek-Sands została rozstawiona z numerem 14. i dotarła do finału imprezy. Polka i Amerykanka pokonały Aubane Droguet i Sélénę Janicijevic 6:0, 6:1, następnie Annę-Lenę Friedsam i Wang Yafan 7:5, 6:3, w trzeciej rundzie najwyżej rozstawione Hsieh Su-wei i Elise Mertens 5:7, 6:4, 7:5, w ćwierćfinale parę rozstawioną z numerem 11. – Dariję Jurak i Andreję Klepač 6:3, 6:2 oraz w półfinale Irinę-Camelię Begu i Nadię Podoroską 6:3, 6:4. W finale uległy parze oznaczonej numerem drugim, Barborze Krejčíkovej i Kateřinie Siniakovej 4:6, 2:6.

Okres gry na kortach trawiastych zainaugurowała udziałem w turnieju w Eastbourne. W pierwszej rundzie pokonała Heather Watson 6:3, 6:7(4), 7:5, w drugim meczu zaś uległa Darji Kasatkinie 6:4, 0:6, 1:6. Podczas Wimbledonu pokonała bez straty seta Hsieh Su-wei, Wierę Zwonariową i Irinę-Camelię Begu, a w czwartej rundzie przegrała z Uns Dżabir 7:5, 1:6, 1:6. Osiągnięty rezultat pozwolił Polce awansować w rankingu WTA na ósmą pozycję, najwyższą w dotychczasowej karierze[22].

Po Wimbledonie zagrała na igrzyskach olimpijskich. W pierwszej rundzie singla pokonała Monę Barthel 6:2, 6:2. W kolejnej rundzie Polka uległa Pauli Badosie 3:6, 6:7(4). W duecie z Łukaszem Kubotem wystąpiła też w turnieju miksta. Ich przeciwnikami byli Francuzi Fiona Ferro i Pierre-Hugues Herbert. Polska para wygrała mecz 6:3, 7:6(3). W pojedynku ćwierćfinałowym Kubot i Świątek przegrali z reprezentantami Rosyjskiego Komitetu OlimpijskiegoJeleną Wiesniną i Asłanem Karacewem 4:6, 4:6.

W kolejnym turnieju na twardej nawierzchni, w Cincinnati, była rozstawiona z numerem 6., co dało jej wolny los w pierwszej rundzie. W drugiej uległa jednak Uns Dżabir 3:6, 3:6. Następnie przystąpiła jako rozstawiona z numerem 7. do US Open. Doszła do czwartej rundy, w której 7:6(12), 6:3 pokonała ją Belinda Bencic. Po drodze pokonała Jamie Loeb 6:3, 6:4, Fionę Ferro 3:6, 7:6(3), 6:0 oraz Anett Kontaveit 6:3, 4:6, 6:3.

Następnie w Ostrawie po raz pierwszy wystartowała jako najwyżej rozstawiona w turnieju rangi WTA 500. W pierwszej rundzie skorzystała z wolnego losu, a w kolejnych dwóch pokonała tenisistki z Kazachstanu: Juliję Putincewę 6:4, 6:4 oraz Jelenę Rybakinę 7:6(5), 6:2. W półfinale uległa jednak rozstawionej z czwórką Marii Sakari 4:6, 5:7. Zdobyte punkty pozwoliły jej awansować na najwyższe w karierze, czwarte miejsce w rankingu WTA.

Tak wysokie miejsce w rankingu pozwoliło jej na rozstawienie z nr 2. i wolny los w pierwszej rundzie turnieju w Indian Wells. W rudzie drugiej pokonała Petrę Martić 6:1, 6:2, a w trzeciej Wieronikę Kudiermietową 6:1, 6:0, jednak w czwartej rundzie uległa zwyciężczyni French Open 2017Jeļenie Ostapenko – 4:6, 3:6.

Zdobyte w 2021 punkty rankingowe pozwoliły jej, jako drugiej Polce w historii, wystąpić w WTA Finals, które odbyły się w meksykańskiej Guadalajarze. W czteroosobowej grupie poniosła dwie porażki – z Marią Sakari 2:6, 4:6 i Aryną Sabalenką 6:2, 2:6, 5:7 – oraz odniosła jedno zwycięstwo – z Paulą Badosą 7:5, 6:4. Rok 2021 zakończyła na 9. miejscu w rankingu.

4 grudnia 2021 Iga Świątek zakończyła współpracę z trenerem Piotrem Sierzputowskim, który trenował tenisistkę przez okres ponad pięciu lat[23]. Nowym trenerem został Tomasz Wiktorowski, który wcześniej pełnił funkcję trenera m.in. Agnieszki Radwańskiej[24].

2022 edytuj

Sezon rozpoczęła od startu w turnieju w Adelaide, gdzie broniła tytułu. Po zwycięstwach w trzech pierwszych rundach nad Darią Saville 6:3, 6:3, Leylah Fernandez 6:1, 6:2 i Wiktoryją Azaranką 6:3, 2:6, 6:1, w półfinale musiała uznać wyższość liderki rankingu Ashleigh Barty 2:6, 4:6[25].

Do pierwszego wielkoszlemowego turnieju sezonu, Australian Open, przystąpiła jako rozstawiona z numerem 7. W pierwszej rundzie pokonała kwalifikantkę Harriet Dart 6:3, 6:0, w drugiej Rebeccę Peterson 6:2, 6:2, a w trzeciej Darję Kasatkinę 6:2, 6:3. Dzięki tym wynikom awansowała po raz szósty z rzędu do drugiego tygodnia turnieju wielkoszlemowego. W czwartej rundzie jej rywalką była Sorana Cîrstea, z którą pojedynek wygrała 5:7, 6:3, 6:3. Turniej zakończyła półfinałową porażką z Danielle Collins 4:6, 1:6, po drodze pokonując w ćwierćfinale Kaię Kanepi 4:6, 7:6(2), 6:3. Dzięki punktom zdobytym na australijskich kortach ponownie osiągnęła 4. miejsce w rankingu WTA.

W pierwszym meczu turnieju WTA 500 w Dubaju pokonała Darję Kasatkinę 6:1, 6:2, ale w następnej rundzie przegrała z Jeleną Ostapenko 6:4, 1:6, 6:7(4).

W pierwszym w ciągu roku turnieju WTA 1000, w Dosze, w pierwszej rundzie miała wolny los. W meczu II rundy z Viktoriją Golubic zwyciężyła 6:2, 3:6, 6:2. W III rundzie triumfowała nad Darją Kasatkiną 6:3, 6:0. W ćwierćfinale zmierzyła się z wiceliderką światowego rankingu, Aryną Sabalenką, odnosząc zwycięstwo 6:2, 6:3. W półfinale nastąpił pojedynek z Marią Sakari, z którą do tej pory Polka nie wygrała ani jednego z trzech rozegranych spotkań. Mecz zakończył się wynikiem 6:4, 6:3, dzięki czemu po raz drugi w karierze awansowała do finału turnieju WTA rangi 1000. Jej rywalką była Anett Kontaveit, którą Polka pokonała 6:2, 6:0, zdobywając drugi tytuł mistrzowski w turnieju tej rangi. Dzięki temu zwycięstwu Iga Świątek wróciła na 4. miejsce w światowym rankingu, wyrównując swój dotychczasowy rekord.

Następnie przystąpiła do zawodów w Indian Wells rozpoczynając zmagania od drugiej rundy, w której pokonała Anhelinę Kalininę 5:7, 6:0, 6:1. Kolejny mecz z Clarą Tauson zakończył się wynikiem 6:7(3), 6:2, 6:1. W czwartej rundzie pokonała Angelique Kerber 4:6, 6:2, 6:3. W ćwierćfinale wygrała z Madison Keys 6:1, 6:0, a w półfinale zwyciężyła Simonę Halep 7:6(6), 6:4. Finałową przeciwniczką była Maria Sakari, którą Polka pokonała 6:4, 6:1. Po turnieju awansowała na pozycję wiceliderki rankingu singlowego.

Na turnieju w Miami była rozstawiona z numerem 2. i zmagania rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Viktoriję Golubic 6:2, 6:0. Kolejno wygrywała następnie z: Madison Brengle 6:0, 6:3, Coco Gauff 6:3, 6:1, w ćwierćfinale z Petrą Kvitovą 6:3, 6:3, w półfinale zaś Jessicą Pegulą 6:2, 7:5. W finale zwyciężyła z Naomi Ōsaką 6:4, 6:0, jako czwarta zawodniczka w historii zdobywając tzw. Sunshine Double (zwycięstwo w obydwu amerykańskich wiosennych turniejach rangi 1000)[26]. Po turnieju jako pierwsza Polka w historii awansowała na pozycję liderki rankingu WTA.

W kwietniu wzięła udział w turnieju w Stuttgarcie, będąc rozstawiona z nr 1.[27] Podczas zawodów pokonała kolejno: Evę Lys 6:1, 6:1, Emmę Raducanu 6:4, 6:4, w półfinale Ludmiłę Samsonową 6:7(4), 6:4, 7:5 i w finale Arynę Sabalenkę 6:2, 6:2. Iga Świątek wygrała tym samym czwarty turniej WTA z rzędu i umocniła się na pozycji liderki rankingu WTA[28].

W pierwszej połowie maja wzięła udział w zawodach w Rzymie, gdzie broniła tytułu zdobytego przed rokiem. Wystartowała najwyżej rozstawiona i pokonywała kolejno od drugiej rundy zaczynając: Elenę-Gabrielę Ruse 6:3, 6:0, Wiktoryję Azarankę 6:4, 6:1, Biancę Andreescu 7:6(2), 6:0. W półfinale wygrała z Aryną Sabalenką 6:2, 6:1 (zostając siódmą zawodniczką, która dotarła do dwóch finałów w Rzymie przed ukończeniem 21. roku życia[29]), w finale zaś pokonała Uns Dżabir 6:2, 6:2. Zdobyła w ten sposób piąty z rzędu tytuł WTA, w tym czwarty w kategorii WTA 1000, jako druga zawodniczka w XXI w. (po Serenie Williams). Tym samym przedłużyła passę wygranych meczów z rzędu do 28. (czwarta najdłuższa seria w tym stuleciu)[30][31].

Następnym turniejem rozgrywanym przez liderkę rankingu był wielkoszlemowy French Open. Rozstawiona z numerem 1. w pierwszych czterech rundach Świątek odniosła zwycięstwa w meczach z: Łesią Curenko 6:2, 6:0, Alison Riske 6:0, 6:2, Danką Kovinić 6:3, 7:5 oraz Zheng Qinwen 6:7(5), 6:0, 6:2. W ćwierćfinale zmierzyła się z Jessicą Pegulą, którą pokonała 6:3, 6:2. W półfinale mecz z Darją Kasatkiną zakończył się wynikiem 6:2, 6:1 na korzyść Polki. W finale zmierzyła się z osiemnastoletnią Coco Gauff, odnosząc po 68 minutach zwycięstwo 6:1, 6:3 i tym samym dołączając do grona dziesięciu zawodniczek, które wygrały więcej niż jeden raz turniej im. Rolanda Garrosa. Finał francuskiego turnieju był 35. spotkaniem z rzędu wygranym przez Świątek. Wyrównała nim osiągnięcie Venus Williams i wyprzedziła Serenę Williams[32].

Kolejnym turniejem, w którym wzięła udział, był Wimbledon. W pierwszej rundzie pokonała Janę Fett 6:0, 6:3, w drugiej rundzie Lesley Pattinamę Kerkhove 6:4, 4:6, 6:3, ustanawiając swój rekord 37 spotkań bez porażki i zrównała się z Martiną Hingis. W 3. rundzie przegrała z Alizé Cornet 4:6, 2:6[33].

Pod koniec lipca wystąpiła w turnieju WTA 250 w Warszawie, pokonując w pierwszym spotkaniu Magdalenę Fręch 6:1, 6:2[34]. W kolejnym meczu pokonała Gabrielę Lee 6:3, 6:2, a w ćwierćfinale przegrała z Caroline Garcią 1:6, 6:1, 4:6.

Następnie wzięła udział w turnieju w Toronto. W pierwszej rundzie miała wolny los, w drugiej pokonała Ajlę Tomljanović 6:1, 6:2. W 3. rundzie przegrała z Beatriz Haddad Maią 4:6, 6:3, 5:7[35].

Tydzień później w Cincinnati zmagania również zaczęła od drugiej rundy, w której pokonała Sloane Stephens 6:4, 7:5. W 3. rundzie uległa Madison Keys 3:6, 4:6[36].

Podczas wielkoszlemowego US Open liderka rankingu w pierwszych czterech rundach odniosła zwycięstwa w meczach z: Jasmine Paolini 6:3, 6:0, Sloane Stephens 6:3, 6:2, Lauren Davis 6:3, 6:4 oraz Jule Niemeier 2:6, 6:4, 6:0. W ćwierćfinale trafiła na Jessicę Pegulę, którą pokonała 6:3, 7:6(4). W półfinale zmierzyła się z Aryną Sabalenką, którą pokonała w trzech setach: 3:6, 6:1, 6:4. W finale pokonała Uns Dżabir wynikiem 6:2, 7:6(5). Zdobyła w ten sposób swój dziesiąty tytuł w cyklu WTA Tour oraz trzeci tytuł wielkoszlemowy. Świątek została pierwszą polską triumfatorką US Open[37].

Po tym turnieju udała się do Ostrawy, gdzie zmagania zaczęła od drugiej rundy, w której pokonała Ajlę Tomljanović po kreczu 7:5, 2:2. W ćwierćfinale zmierzyła się z Catherine McNally, którą pokonała 6:4, 6:4. W półfinale trafiła na Jekatierinę Aleksandrową, którą pokonała w trzech setach 7:6(5), 2:6, 6:4. W finale przegrała z Barborą Krejčíkovą 7:5, 6:7(4), 3:6[38].

Następnym turniejem Świątek był turniej w San Diego, w którym również miała wolny los. W drugiej rundzie pokonała Zheng Qinwen 6:4, 4:6, 6:1. W ćwierćfinale zwyciężyła Coco Gauff 6:0, 6:3, a w półfinale rozprawiła się z Jessicą Pegulą 4:6, 6:2, 6:2. W finale mierzyła się z Donną Vekić, którą pokonała wynikiem 6:3, 3:6, 6:0[39]. Zdobyła tym samym swój jedenasty tytuł w cyklu WTA w karierze oraz ósmy w sezonie.

Sezon zakończyła startem w Turnieju Mistrzyń rozgrywanym w Fort Worth, do którego przystąpiła jako najwyżej rozstawiona. Trafiła do grupy „Tracy Austin” wraz z: Coco Gauff, Caroline Garcia oraz Darją Kasatkiną[40]. W zmaganiach grupowych pokonała wszystkie przeciwniczki: Darię Kasatkinę 6:2, 6:3, Caroline Garcię 6:3, 6:2[41] a Coco Gauff 6:3, 6:0[42]. Zmagania w WTA Finals 2022 zakończyła na etapie półfinału, w którym przegrała z Aryną Sabalenką 2:6, 6:2, 1:6[43].

Sezon 2022 zakończyła na 1. miejscu w rankingu.

2023 edytuj

Sezon rozpoczęła udziałem w rozgrywkach United Cup. Wygrała wszystkie swoje mecze w fazie grupowej oraz w finale miasta Brisbane. W półfinale lepsza okazała się Jessica Pegula, natomiast Stany Zjednoczone zwyciężyły w konfrontacji z Polską i awansowały do finału.

Kolejnym turniejem był wielkoszlemowy Australian Open, w którym Świątek grała z nr 1. W pierwszych trzech rundach pokonała kolejno Jule Niemeier 6:4, 7:5, Camilę Osorio 6:2, 6:3 i Cristinę Bucșę 6:0, 6:1. Zmagania zakończyła na czwartej rundzie przegrywając z Jeleną Rybakiną 4:6, 4:6.

Kolejnym startem Polki był turniej rangi WTA 500 w Dosze, gdzie broniła wywalczonego rok wcześniej tytułu. W pierwszej rundzie miała wolny los. W meczu drugiej rundy pokonała Danielle Collins 6:0, 6:1. W ćwierćfinale jej rywalka, Belinda Bencic, poddała mecz walkowerem. W półfinale Polka zmierzyła się z Wieroniką Kudiermietową, odnosząc zwycięstwo 6:0, 6:1. W finale jej rywalką była Jessica Pegula, którą Polka pokonała 6:3, 6:0. Był to dwunasty tytuł Świątek w turniejach WTA, po raz drugi w karierze udało jej się przy tym obronić tytuł sprzed roku. W drodze po tytuł straciła tylko 5 gemów i tym samym pobiła rekord Chris Evert, która w 1981 roku w Lugano straciła siedem gemów w drodze po tytuł[44].

Następnie Polka udała się na turniej rangi WTA 1000 w Dubaju. W pierwszej rundzie miała wolny los. W drugiej rundzie pokonała Leylah Fernandez 6:1, 6:1, a w trzeciej Ludmiłę Samsonową 6:1, 6:0. W ćwierćfinale jej rywalka, Karolína Plíšková poddała mecz walkowerem. W półfinale Świątek pokonała Coco Gauff 6:4, 6:2, dochodząc do swojego 15 finału w karierze. W finale zmierzyła się z Barborą Krejčíkovą przegrywając 4:6, 2:6.

Następnym startem Polki był turniej rangi WTA 1000 w Indian Wells, gdzie broniła tytułu sprzed roku. W pierwszej rundzie miała wolny los. W rundzie drugiej pokonała Claire Liu 6:0, 6:1. W meczu trzeciej rundy pokonała Biancę Andreescu 6:3, 7:6(1), a w czwartej rundzie Emmę Raducanu 6:3, 6:1. W meczu ćwierćfinałowym wygrała z Soraną Cîrsteą 6:2, 6:3. Udział w turnieju zakończyła na półfinale, przegrywając 2:6, 2:6 z Jeleną Rybakiną.

Następnym turniejem Polki miał być turniej rangi WTA 1000 w Miami, gdzie była rozstawiona z nr 1. i broniła tytułu sprzed roku. W drugiej rundzie miała rozegrać mecz z Claire Liu, jednak z powodu urazu żebra Polka wycofała się z turnieju przed rozpoczęciem rywalizacji.

Następnym, po ponad miesięcznej przerwie, turniejem Polki były zawody rangi WTA 500 w Stuttgarcie, gdzie broniła tytułu sprzed roku. W pierwszej rundzie miała wolny los. W drugiej pokonała Zheng Qinwen 6:1, 6:4. W ćwierćfinale zwyciężyła Karolínę Plíškovą 4:6, 6:1, 6:2. W półfinale zmierzyła się z Uns Dżabir, która poddała mecz przy stanie 3:0 z powodu kontuzji. W finale zmierzyła się z wiceliderką rankingu WTA Aryną Sabalenką, którą pokonała 6:3, 6:4. Był to trzynasty w karierze i drugi w sezonie wygrany turniej przez Świątek. Po raz trzeci w karierze udało jej się obronić tytuł zdobyty rok wcześniej.

Kolejnym startem Polki był turniej rangi WTA 1000 w Madrycie. W pierwszej rundzie Polka miała wolny los. W następnych trzech rundach pokonała kolejno Julię Grabher 6:3, 6:2, Bernardę Perę 6:3, 6:2 i Jekatierinę Aleksandrową 6:4, 6:7(3), 6:3. W ćwierćfinale pokonała Petrę Martić 6:0, 6:3, a w półfinale Wieronikę Kudiermietową 6:1, 6:1. W finale, w drugim turnieju z rzędu, zmierzyła się z Aryną Sabalenką, tym razem przegrywając 3:6, 6:3, 3:6.

Natępnym startem był turniej rangi WTA 1000 w Rzymie gdzie Świątek broniła tytułu. W pierwszej rundzie Polka miała wolny los. W drugiej rundzie zmierzyła się z Anastasiją Pawluczenkową którą pokonała 6:0, 6:0. W trzeciej rundzie pokonała Łesię Curenko 6:2, 6:0, a w czwartej rundzie Donnę Vekić 6:3, 6:4. Zmagania zakończyła na ćwierćfinale w którym przegrała z Jeleną Rybakiną 6:2, 6:7(3), 2:2 krecz, poddając mecz w trzecim secie z powodu kontuzji prawego uda.

Kolejnym startem Polki był wielkoszlemowy French Open, w którym Świątek broniła tytułu sprzed roku. W pierwszych czterech rundach pokonała kolejno Cristinę Bucșę 6:4, 6:0, Claire Liu 6:4, 6:0, Wang Xinyu 6:0, 6:0 i Łesię Curenko 5:1 krecz. W ćwierćfinale pokonała zeszłoroczną finalistkę turnieju Coco Gauff 6:4, 6:2. W półfinale pokonała Beatriz Haddad Maię 6:2, 7:6(7). W finale zmierzyła się z Karolíną Muchovą, którą pokonała 6:2, 5:7, 6:4. Był to czwarty wielkoszlemowy tytuł Świątek i trzeci zdobyty na kortach im. Rolanda Garrosa. Polka jest pierwszą zawodniczką od 2007 roku, której udało się obronić tytuł na French Open. Był to czternasty tytuł Polki w karierze i trzeci w sezonie.

Następnie Polka debiutowała w turnieju rangi WTA 250 w Bad Homburg vor der Höhe, który był jej pierwszym turniejem na kortach trawiastych w tym sezonie. W pierwszym meczu pokonała Tatjanę Marię 5:7, 6:2, 6:0, a w kolejnej rundzie wygrała z Jil Teichmann 6:3, 6:1. W ćwierćfinale Polka wygrała z Anną Blinkową 6:3, 6:2. Ze względu na zatrucie pokarmowe Świątek nie była w stanie zagrać w półfinale i wycofała się z turnieju[45].

Następnie jako najwyżej rozstawiona rozpoczęła zmagania na Wimbledonie. Pokonała w nich Zhu Lin 6:1, 6:3, Sarę Sorribes Tormo 6:2, 6:0, Petrę Martić 6:2, 7:5 oraz w czwartej rundzie Belindę Bencic 6:7(4), 7:6(2), 6:3, obroniwszy piłki meczowe[46]. Po raz pierwszy w karierze awansowała do ćwierćfinału tego turnieju, jednak przegrała w nim z Eliną Switoliną 5:7, 7:6(5), 2:6.

Świątek podczas US Open 2023

Do gry na kortach twardych powróciła podczas turnieju WTA 250 w Warszawie. W pierwszym meczu pokonała Niginę Abduraimovą 6:4, 6:3, a następnie Claire Liu 6:2, 6:2 i Lindę Noskovą 6:1, 6:4. W półfinale zwyciężyła z Yaniną Wickmayer 6:1, 7:6(6). W finale wygrała z Laurą Siegemund 6:0, 6:1, tym samym zdobywając pierwszy w karierze tytuł zawodów tej rangi.

W kolejnych tygodniach uczestniczyła w rozgrywkach rangi WTA 1000 w Ameryce Północnej. W turnieju w Montrealu Polka zaczęła zmagania od drugiej rundy, zwyciężając kolejno z Karolíną Plíškovą 7:6(6), 6:2, Karolíną Muchovą 6:1, 4:6, 6:4 oraz Danielle Collins 6:3, 4:6, 6:2. W półfinale liderka rankingu uległa rozstawionej z numerem 4. Jessice Peguli 2:6, 7:6(4), 4:6.

W rywalizacji w Cincinnati w spotkaniu drugiej rundy pokonała Danielle Collins z wynikiem 6:1, 6:0. Następnie wygrała z Zheng Qinwen 3:6, 6:1, 6:1 oraz z Markétą Vondroušovą 7:6(3), 6:1. W półfinale przegrała z rozstawioną z numerem 7. Coco Gauff 6:7(2), 6:3, 4:6, jednocześnie osiągając swój najlepszy rezultat w tym turnieju.

Następnym turniejem Polki było wielkoszlemowe US Open w którym rozstawiona z numerem 1. broniła punktów za zeszłoroczne zwycięstwo. W pierwszych trzech rundach pokonała kolejno Rebeccę Peterson 6:0, 6:1, Darię Saville 6:3, 6:4 i Kaję Juvan 6:0, 6:1. W czwartej rundzie przegrała z Jeļeną Ostapenko 6:3, 3:6, 1:6. Nieobronione punkty sprzed roku sprawiły, że po 75. tygodniach przestała być liderką rankingu WTA.

Trzy tygodnie później została najwyżej rozstawiona w turnieju rangi WTA 500 w Tokio. Zmagania zaczęła od drugiej rundy, w której pokonała Mai Hontamę 6:4, 7:5. W ćwierćfinale przegrała z rozstawioną z numerem 8. Wieroniką Kudiermietową 2:6, 6:2, 4:6.

Następnie zaczęła rywalizację w turnieju rangi WTA 1000 w Pekinie, rozstawiona z numerem 2. Kolejno pokonała Sarę Sorribes Tormo 6:4, 6:3, Warwarę Graczową 6:4, 6:1 i Magdę Linette 6:1, 6:1. W ćwierćfinale pokonała Caroline Garcię 6:7(8), 7:6(5), 6:1. W półfinale trafiła na rozstawioną z numerem 3. Coco Gauff, pokonując ją 6:2, 6:3. W finale zmierzyła się z Ludmiłą Samsonową, którą pokonała 6:2, 6:2, tym samym zdobywając 16. singlowy tytuł WTA.

Świątek sezon kończyła udziałem w zawodach WTA Finals w Cancún. W fazie grupowej pokonała Markétę Vondroušovą 7:6(3), 6:0; Coco Gauff 6:0, 7:5 oraz Uns Dżabir 6:1, 6:2, a w półfinale wygrała z najwyżej rozstawioną Aryną Sabalenką 6:3, 6:2[47]. W finale pokonała rozstawioną z numerem 5. Jessicę Pegulę 6:1, 6:0, tym samym zdobyła pierwszy w karierze tytuł w rozgrywkach WTA Finals[48]. Zdobyte punkty pozwoliły Polce, po 8 tygodniach liderowania Aryny Sabalenki, powrócić na 1. miejsce w rankingu WTA i drugi rok z rzędu zakończyć sezon jako liderka rankingu[49].

2024 edytuj

Na początku roku wystąpiła w drużynowych rozgrywkach United Cup. W obu konfrontacjach fazy grupowej wygrywała w spotkaniach singla i miksta. W ćwierćfinale i półfinale, w których rywalizowała jedynie w grze pojedynczej, pokonała swoje przeciwniczki. W meczu singlowym w finale zawodów pokonała Angelique Kerber 6:3, 6:0, ale w parze z Hubertem Hurkaczem ulegli w spotkaniu miksta 4:6, 7:5, 4–10 z parą Laura SiegemundAlexander Zverev.

Kolejnym turniejem był wielkoszlemowy Australian Open, w którym grała z pierwszym numerem. W pierwszych dwóch rundach pokonała kolejno Sofię Kenin 7:6(2), 6:2 i Danielle Collins 6:4, 3:6, 6:4, a w trzeciej rundzie przegrała z Lindą Noskovą 6:3, 3:6, 4:6. Następnym turniejem była Dosza. W 2 rundzie pokonała Soranę Cirsteę 6:1, 6:1, potem zwyciężyła Jekaterinę Aleksandrową 6:1, 6:4 w trzeciej rundzie, w ćwierćfinale pokonała dwukrotną mistrzynię: Victorię Azarenkę 6:4, 6:0, w półfinale wygrała walkowerem Karolinę Pliskovą, w finale zmierzyła się z Eleną Rybakiną, z którą przegrała już 2 razy, ostatecznie Polka wygrała 7:6(8), 6:2 zdobywając 3 turniej w Dosze jako jedyna kobieta w historii. Następnie uległa w półfinale turnieju WTA 1000 w Dubaju Annie Kalinskiej 4:6, 4:6, jednak porażka nie miała wpływu na pozycję Świątek w rankingu WTA, którego pozostaje liderką[50].

Następnie wystąpiła w turnieju w Indian Wells, gdzie pokonała kolejno Danielle Collins 6:3, 6:0, zrewanżowała się Lindzie Noskovej, z którą wygrała 6:4, 6:0. Następnie pokonała Julię Putincewą 6:1, 6:2. W ćwierćfinale Caroline Wozniacki nie mogła dokończyć gry i poddała mecz przy stanie 6:4, 1:0, w półfinale pokonała Martę Kostiuk 6:2, 6:1, a w finale pokonała Marię Sakkari 6:4, 6:0 i sięgnęła po 19. tytuł WTA.

Następny turniej to było Miami, w 2 rundzie pokonała Camilę Giorgi 6:1, 6:1, w następnej zmierzyła się z Lindą Noskovą, Polka wygrała 6:7(7), 6:4, 6:4, w 4 rundzie była to Jekaterina Aleksandrowa, Rosjanka zrewanżowała sie i pokonała liderkę 6:4, 6:2.

12 kwietnia zaczęły sie kwalifikacje do turnieju Billie Jean King Cup, Polska zmierzyła sie ze Szwajcarią, 1 mecz Polka wygrała z Simoną Waltert 6:3, 6:1, a w 2 drugim z Celine Naef 6:4, 6:3. Ostatecznie Polska wygrała 4:0 i dostała sie do finałów BJK Cup w Sewilli.

Pierwszym turniejem na mączce w sezonie 2024 dla Świątek był Stuttgart. W 1 rundzie zmierzyła się z Elise Mertens, wygrywając 6:3, 6:4, w ćwierćfinale wygrała z Brytyjką: Emmą Raducanu 7:6, 6:1. W półfinale musiała uznać wyższość 4 zawodniczki na świecie – Eleny Rybakiny, z którą przegrała 3:6, 6:4, 3:6, tym samym nie broniąc tytułu o Porsche.

4 maja Świątek pokonała 7:5, 4:6, 7:6(7) w finale turnieju rangi WTA 1000 w Madrycie Arynę Sabalenkę, rewanżując jej się tym samym za ubiegłoroczną porażkę[51].

18 maja ponownie pokonała Sabalenkę w finale turnieju rangi WTA 1000, tym razem w Rzymie. Ich spotkanie zakończyło się wynikiem 6:2, 6:3[52].

Historia występów wielkoszlemowych edytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej edytuj

Turniej201620172018201920202021202220232024TytułyZ–P
Australian OpenAAA2R4R4RSF4R3R0 / 617 – 6
French OpenAAA4RWQFWW3 / 528 – 2
WimbledonAAA1RNH4R3RQF0 / 49 – 4
US OpenAAA2R3R4RW4R1 / 516 – 4
Ranking na koniec roku90369017561179114 / 2070 – 16

Występy w grze podwójnej edytuj

Turniej201620172018201920202021202220232024TytułyZ–P
Australian OpenAAAAAAAAA0 / 00 – 0
French OpenAAAASFFAA0 / 29 – 2
WimbledonAAAANHAAA0 / 00 – 0
US OpenAAA2RAAAA0 / 11 – 1
Ranking na koniec roku109745375410 / 310 – 3

Występy w grze mieszanej edytuj

Turniej201620172018201920202021202220232024TytułyZ–P
Australian OpenAAA2RQF2RAAA0 / 34 – 3
French OpenAAAANHAAA0 / 00 – 0
WimbledonAAAANHAAA0 / 00 – 0
US OpenAAAANHAAA0 / 00 – 0
0 / 34 – 3

Występy juniorskie w grze pojedynczej edytuj

Turniej201620172018Tytuły
Australian OpenA1RA0 / 1
French OpenQFQFSF0 / 3
Wimbledon1RAW1 / 2
US Open2RAA0 / 1

Występy juniorskie w grze podwójnej edytuj

Turniej201620172018Tytuły
Australian OpenAFA0 / 1
French OpenQF1RW1 / 3
WimbledonSFAA0 / 1
US OpenSFAA0 / 1

Finały turniejów WTA edytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 25 (21–4) edytuj

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka1.14 kwietnia 2019LuganoCeglana Polona Hercog3:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni1.10 października 2020French OpenCeglana Sofia Kenin6:4, 6:1
Zwyciężczyni2.27 lutego 2021AdelaideTwarda Belinda Bencic6:2, 6:2
Zwyciężczyni3.16 maja 2021RzymCeglana Karolína Plíšková6:0, 6:0
Zwyciężczyni4.26 lutego 2022DohaTwarda Anett Kontaveit6:2, 6:0
Zwyciężczyni5.20 marca 2022Indian WellsTwarda Maria Sakari6:4, 6:1
Zwyciężczyni6.2 kwietnia 2022MiamiTwarda Naomi Ōsaka6:4, 6:0
Zwyciężczyni7.24 kwietnia 2022StuttgartCeglana (hala) Aryna Sabalenka6:2, 6:2
Zwyciężczyni8.15 maja 2022RzymCeglana Uns Dżabir6:2, 6:2
Zwyciężczyni9.4 czerwca 2022French OpenCeglana Coco Gauff6:1, 6:3
Zwyciężczyni10.10 września 2022US OpenTwarda Uns Dżabir6:2, 7:6(5)
Finalistka2.9 października 2022OstrawaTwarda (hala) Barbora Krejčíková7:5, 6:7(4), 3:6
Zwyciężczyni11.16 października 2022San DiegoTwarda Donna Vekić6:3, 3:6, 6:0
Zwyciężczyni12.18 lutego 2023DohaTwarda Jessica Pegula6:3, 6:0
Finalistka3.25 lutego 2023DubajTwarda Barbora Krejčíková4:6, 2:6
Zwyciężczyni13.23 kwietnia 2023StuttgartCeglana (hala) Aryna Sabalenka6:3, 6:4
Finalistka4.6 maja 2023MadrytCeglana Aryna Sabalenka3:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni14.10 czerwca 2023French OpenCeglana Karolína Muchová6:2, 5:7, 6:4
Zwyciężczyni15.30 lipca 2023WarszawaTwarda Laura Siegemund6:0, 6:1
Zwyciężczyni16.8 października 2023PekinTwarda Ludmiła Samsonowa6:2, 6:2
Zwyciężczyni17.6 listopada 2023CancúnTwarda Jessica Pegula6:1, 6:0
Zwyciężczyni18.17 lutego 2024DohaTwarda Jelena Rybakina7:6(8), 6:2
Zwyciężczyni19.17 marca 2024Indian WellsTwarda Maria Sakari6:4, 6:0
Zwyciężczyni20.4 maja 2024MadrytCeglana Aryna Sabalenka7:5, 4:6, 7:6(7)
Zwyciężczyni21.18 maja 2024RzymCeglana Aryna Sabalenka6:2, 6:3

Gra podwójna 1 (0–1) edytuj

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka1.13 czerwca 2021French OpenCeglana Bethanie Mattek-Sands Barbora Krejčíková
Kateřina Siniaková
4:6, 2:6

Historia występów w turniejach WTA w grze pojedynczej edytuj

Legenda
W= zwycięstwo
F= finał
SF= półfinał
QF= ćwierćfinał
xR= x runda (x – numer rundy)
RR= odpadła w fazie grupowej
LQ= odpadła w kwalifikacjach
A= nie uczestniczyła w turnieju
NH= turniej nie odbywał się
Przypisy
aUwzględniono tylko mecze rozegrane w głównej drabince turnieju.
bUwzględniono tylko turnieje, w których zawodniczka wystąpiła.
cStatystyki całej kariery uwzględniają wyniki w turniejach WTA, ITF, kwalifikacjach do tych turniejów oraz spotkania rozegrane w Pucharze Federacji.
QDo turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje.
P5Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier 5.
PTurniej w danym roku miał rangę WTA Premier
1000Turniej w danym roku miał rangę WTA 1000.
500Turniej w danym roku miał rangę WTA 500.
TurniejKategoria
do 2020
201620172018201920202021202220232024TytułyZ-P
Wielki Szlem
Australian OpenAAA2RQ4R4RSF4R3R0 / 617–6
French OpenAAA4RWQFWW3 / 528–2
WimbledonAAA1RNH4R3RQF0 / 49–4
US OpenAAA2R3R4RW4R1 / 516–4
Z–P w Wielkim Szlemiea0–00–00–05–412–213–421–217–32–14 / 2070–16
Igrzyska olimpijskie
Letnie igrzyska olimpijskieA2R0 / 11–1
Mistrzostwa kończące sezon
WTA FinalsAAAANHRRSFW1 / 39–3
Turnieje WTA 1000
DohaPremier 5/PremierAAAA2R500W500W2 / 310–1
DubajPremier 5/PremierAAAAP3R500FSF0 / 37–3
Indian WellsPremier MandatoryAAALQNH4RWSFW2 / 519–3
MiamiPremier MandatoryAAALQNH3RWA4R1 / 410–3
MadrytPremier MandatoryAAAANH3RAFW1 / 313–2
RzymPremier 5AAAA1RWWQFW3 / 520–2
Montreal/TorontoPremier 5AAA3RQNHA3RSF0 / 38–3
CincinnatiPremier 5AAA2RQ1R2R3RSF0 / 57–5
GuadalajaraNie rozegranoAA0 / 00–0
WuhanPremier 5AAAANH0 / 00–0
PekinPremier MandatoryAAAANHW1 / 16–0
Turnieje WTA 500b
MelbourneNie rozegrano3RNH0 / 11–1
AdelaidePremierNie rozegranoAWSFAA1 / 28–1
DohaPremier 5/PremierAAAAP5A1000W10001 / 13–0
DubajPremier 5/PremierAAAAA10002R100010000 / 11–1
StuttgartPremierAAAANHAWWSF2 / 310–1
EastbournePremierAAALQNH2RAA0 / 21–2
OstrawaPremierNie rozegranoASFFNH0 / 25–2
San DiegoNie rozegranoWAA1 / 14–0
TokioPremierAAAANHQF0 / 11–1
Turnieje WTA 250b
AucklandInternationalAAALQANHAA0 / 12–1
BirminghamPremierAAA1RQNHAAA0 / 13–1
Bad Homburg vor der HöheNie rozegranoAASF0 / 13–0
BudapesztInternationalITFAA2RQNHAAA0 / 13–1
PragaInternationalAAA1RQAAAA0 / 13–1
Gdynia/WarszawaNie rozegranoAQFW1 / 27–1
WaszyngtonInternationalAAA2RNHA5000 / 11–1
Dawne turnieje WTAb
LuganoInternationalNHAAFNH0 / 14–1
Statystyki całej karieryc
Bilans spotkań na nawierzchni twardej10–10–08–120–107–420–1147–742–824–3178–45
Bilans spotkań na nawierzchni ziemnej0–011–234–510–37–112–218–119–214–1125–17
Bilans spotkań na nawierzchni trawiastej0–00–00–03–30–04–22–17–10–016–7
Bilans spotkań na nawierzchni dywanowej0–10–00–00–00–00–00–00–00–00–1
Ogólny bilans spotkań10–211–242–633–1614–536–1567–968–1138–4319–70
Liczba rozegranych turniejów WTA000156161718880
Wygrane turnieje00001286421
Procent zwycięstw83,3384,6286,6767,3573,6870,5988,1586,0890,4882,01
Ranking na koniec roku9036901756117911

Finały turniejów ITF edytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 7 (7–0) edytuj

RezultatDataTurniej($)Naw.PrzeciwniczkaWynik
Zwyciężczyni1.30/10/2016Sztokholm10 000Twarda (hala) Laura-Ioana Andrei6:4, 6:3
Zwyciężczyni2.18/02/2017Bergamo15 000Ceglana (hala) Martina Di Giuseppe6:4, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni3.07/05/2017Győr15 000Ceglana Gabriela Horáčková6:2, 6:2
Zwyciężczyni4.25/02/2018Szarm el-Szejk15 000Twarda Britt Geukens6:3, 6:1
Zwyciężczyni5.15/04/2018Pelham25 000Ceglana Allie Kiick6:2, 6:0
Zwyciężczyni6.01/09/2018Budapeszt60 000Ceglana Katarina Zawacka6:2, 6:2
Zwyciężczyni7.09/09/2018Montreux60 000Ceglana Kimberley Zimmermann6:2, 6:2

Gra podwójna 1 (0–1) edytuj

RezultatDataTurniej($)Naw.PartnerkaPrzeciwniczkiWynik
Finalistka1.12/02/2018Szarm el-Szejk15 000Twarda Constanze Stepan Anna Morgina
Walerija Sołowjowa
4:6, 2:6

Występy w igrzyskach olimpijskich edytuj

Gra pojedyncza edytuj

RundaPrzeciwniczkaWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo  Polska [6]
I runda  Niemcy: Mona Barthel6:2, 6:2
II runda  Hiszpania: Paula Badosa3:6, 6:7(4)

Gra mieszana edytuj

RundaPartnerPrzeciwnicyWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo  Polska
I runda Łukasz Kubot  Francja: Fiona Ferro / Pierre-Hugues Herbert6:3, 7:6(3)
Ćwierćfinał  Rosyjski Komitet Olimpijski: Jelena Wiesnina / Asłan Karacew4:6, 4:6

Mistrzostwa kończące sezon – WTA Finals edytuj

RundaDataPrzeciwniczkaWynik
WTA Finals 2021
Rozstawienie: 5.
Faza grupowa
(4. miejsce)
11 listopada Maria Sakari [4]2:6, 4:6
13 listopada Aryna Sabalenka [1]6:2, 2:6, 5:7
15 listopada Paula Badosa [7]7:5, 6:4
WTA Finals 2022
Rozstawienie: 1.
Faza grupowa1 listopada Darja Kasatkina [8]6:2, 6:3
3 listopada Caroline Garcia [6]6:3, 6:2
5 listopada Coco Gauff [4]6:3, 6:0
Półfinał6 listopada Aryna Sabalenka [7]2:6, 6:2, 1:6
WTA Finals 2023
Rozstawienie: 2.
Faza grupowa30 października Markéta Vondroušová [7]7:6(3), 6:0
1 listopada Coco Gauff [3]6:0, 7:5
3 listopada Uns Dżabir [6]6:1, 6:2
Półfinał4 listopada Aryna Sabalenka [1]6:3, 6:2
Finał6 listopada Jessica Pegula [5]6:1, 6:0

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych edytuj

Gra pojedyncza (1) edytuj

Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Zwyciężczyni2018 WimbledonTrawiasta Leonie Küng6:4, 6:2

Gra podwójna (2) edytuj

Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka2017Australian OpenTwarda Maja Chwalińska Bianca Andreescu
Carson Branstine
1:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni2018French OpenCeglana Catherine McNally Yūki Naitō
Nato Saho
6:2, 7:5

Puchar Federacji edytuj

Gra pojedyncza edytuj

RokRundaData i miejscePrzeciwnikNawierzchniaRywalZwycięstwo/PorażkaRezultat
2018Europa/Afryka Grupa I7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Bułgaria (2:0)Twarda (hala)Petia ArshinkovaZwycięstwo6:0, 6:4
20196–9 lutego 2019
Zielona Góra, Polska
 Rosja (1:2)Natalja WichlancewaPorażka0:6, 2:6
 Dania (3:0)Clara TausonZwycięstwo6:3, 7:6(7)
 Ukraina (2:1)Dajana JastremśkaPorażka6:7(2), 4:6
20205–8 lutego 2020
Esch-sur-Alzette, Luksemburg
 Słowenia (2:1)Nika RadišićZwycięstwo6:2, 6:1
 Turcja (3:0)Berfu CengizZwycięstwo6:3, 6:0
 Szwecja (2:0)Mirjam BjörklundZwycięstwo7:5, 4:6, 6:3

Gra podwójna edytuj

RokRundaData i miejscePrzeciwnikNawierzchniaPartnerkaRywalkiZwycięstwo/PorażkaRezultat
2018Europa/Afryka Grupa I7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Turcja (2:1)Twarda (hala)Alicja RosolskaAyla Aksu
Başak Eraydın
Porażka3:6, 6:2, 1:6
20196–9 lutego 2019
Zielona Góra, Polska
 Rosja (1:2)Margarita Gasparian
Darja Kasatkina
Zwycięstwo6:0, 3:6, 6:3
 Ukraina (2:1)Marta Kostiuk
Kateryna Kozłowa
Zwycięstwo6:1, 1:6, 7:6(5)

Bilans spotkań przeciwko pierwszej dziesiątce rankingu WTA edytuj

Bilans spotkań w turniejach WTA przeciwko zawodniczkom klasyfikowanym w pierwszej dziesiątce rankingu (aktualne na dzień 4 maja 2024).

TenisistkaLiczba spotkańBilansLista spotkań
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 1. miejscu w rankingu WTA
Simona Halep42:2
Karolína Plíšková33:0
Caroline Wozniacki22:0
Wiktoryja Azaranka43:1
Ashleigh Barty20:2
Garbiñe Muguruza10:1
Naomi Ōsaka21:1
Angelique Kerber33:0
Aryna Sabalenka118:3
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 2. miejscu w rankingu WTA
Wiera Zwonariowa11:0
Swietłana Kuzniecowa10:1
Barbora Krejčíková42:2
Petra Kvitová11:0
Paula Badosa21:1
Anett Kontaveit53:2
Uns Dżabir75:2
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 3. miejscu w rankingu WTA
Sloane Stephens33:0
Elina Switolina32:1
Maria Sakari63:3
Jessica Pegula96:3
Jelena Rybakina62:4
Coco Gauff1110:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 4. miejscu w rankingu WTA
Belinda Bencic43:1
Caroline Garcia54:1
Sofia Kenin22:0
Samantha Stosur10:1
Bianca Andreescu22:0
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 5. miejscu w rankingu WTA
Jeļena Ostapenko40:4
Eugenie Bouchard11:0
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 6. miejscu w rankingu WTA
Carla Suárez Navarro11:0
Markéta Vondroušová33:0
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 7. miejscu w rankingu WTA
Madison Keys54:1
Danielle Collins76:1
Zheng Qinwen66:0
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 8. miejscu w rankingu WTA
Darja Kasatkina65:1
Karolína Muchová32:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 9. miejscu w rankingu WTA
Wieronika Kudiermietowa54:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 10. miejscu w rankingu WTA
Beatriz Haddad Maia43:1
Emma Raducanu33:0

Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w czołowej dziesiątce rankingu WTA edytuj

Rok20202021202220232024Łącznie
Wygrane231513639
Lp.ZawodnikRankingTurniejNawierzchniaRundaWynik
2020
1. Simona HalepNr 2French Open, ParyżCeglana4. runda6:1, 6:2
2. Sofia KeninNr 6Finał6:4, 6:1
2021
3. Elina SwitolinaNr 6Internazionali d’Italia, RzymCeglanaĆwierćfinał6:2, 7:5
4. Karolína PlíškováNr 9Finał6:0, 6:0
5. Paula BadosaNr 10WTA Finals, GuadalajaraTwardaFaza grupowa7:5, 6:4
2022
6. Aryna SabalenkaNr 2Qatar Ladies Open, DohaTwardaĆwierćfinał6:2, 6:3
7. Maria SakariNr 6Półfinał6:4, 6:3
8. Anett KontaveitNr 7Finał6:2, 6:0
9. Maria SakariNr 6Indian Wells Masters, Indian WellsTwardaFinał6:4, 6:1
10. Aryna SabalenkaNr 4Porsche Tennis Grand Prix, StuttgartCeglana (hala)Finał6:2, 6:2
11. Aryna SabalenkaNr 8Internazionali d’Italia, RzymCeglanaPółfinał6:2, 6:1
12. Uns DżabirNr 7Finał6:2, 6:2
13. Jessica PegulaNr 8US Open, Nowy JorkTwardaĆwierćfinał6:3, 7:6(4)
14. Aryna SabalenkaNr 6Półfinał3:6, 6:1, 6:4
15. Uns DżabirNr 5Finał6:2, 7:6(5)
16. Coco GauffNr 8San Diego Open, San DiegoTwardaĆwierćfinał6:0, 6:3
17. Jessica PegulaNr 6Półfinał4:6, 6:2, 6:2
18. Darja KasatkinaNr 8WTA Finals, Fort WorthTwarda (hala)Faza grupowa6:2, 6:3
19. Caroline GarciaNr 66:3, 6:2
20. Coco GauffNr 46:3, 6:0
2023
Belinda BencicNr 9Qatar Ladies Open, DohaTwardaĆwierćfinałwalkower
21. Jessica PegulaNr 4Finał6:3, 6:0
22. Coco GauffNr 6Dubai Tennis Championships, DubajTwardaPółfinał6:4, 6:2
23. Uns DżabirNr 4Porsche Tennis Grand Prix, StuttgartCeglana (hala)Półfinał3:0 krecz
24. Aryna SabalenkaNr 2Finał6:3, 6:4
25. Coco GauffNr 6French Open, ParyżCeglanaĆwierćfinał6:4, 6:2
26. Markéta VondroušováNr 10Cincinnati Masters, CincinnatiTwardaĆwierćfinał7:6(3), 6:1
27. Caroline GarciaNr 10China Open, PekinTwardaĆwierćfinał6:7(8), 7:6(5), 6:1
28. Coco GauffNr 3Półfinał6:2, 6:3
29. Markéta VondroušováNr 6WTA Finals, CancúnTwardaFaza grupowa7:6(3), 6:0
30. Coco GauffNr 36:0, 7:5
31. Uns DżabirNr 76:1, 6:2
32. Aryna SabalenkaNr 1Półfinał6:3, 6:2
33. Jessica PegulaNr 5Finał6:1, 6:0
2024
34. Jelena RybakinaNr 4Qatar Ladies Open, DohaTwardaFinał7:6(8), 6:2
35. Zheng QinwenNr 7Dubai Tennis Championships, DubajTwardaĆwierćfinał6:3, 6:2
36. Maria SakariNr 9Indian Wells Masters, Indian WellsTwardaFinał6:4, 6:0
37. Aryna SabalenkaNr 2Madrid Open, MadrytCeglanaFinał7:5, 4:6, 7:6(7)
38. Coco GauffNr 3Internazionali d’Italia, RzymCeglanaPółfinał6:4, 6:3
39. Aryna SabalenkaNr 2Finał6:2, 6:3

Najdłuższa passa zwycięstw (2022) edytuj

Lp.TurniejKategoriaData rozpoczęcia turniejuNawierzchniaRundaPrzeciwniczkaRankingWynik
Dubai Tennis ChampionshipsWTA 50014 lutego 2022Twarda2R Jeļena Ostapenkonr 216:4, 1:6, 6:7(4)
1.Qatar Ladies OpenWTA 100021 lutego 2022Twarda2R Viktorija Golubicnr 366:2, 3:6, 6:2
2.3R Darja Kasatkinanr 286:3, 6:0
3.QF Aryna Sabalenka (1)nr 26:2, 6:3
4.SF Maria Sakari (6)nr 66:4, 6:3
5.F Anett Kontaveit (4)nr 76:2, 6:0
6.Indian Wells MastersWTA 10007 marca 2022Twarda2R Anhelina Kalininanr 505:7, 6:0, 6:1
7.3R Clara Tauson (29)nr 406:7(3), 6:2, 6:1
8.4R Angelique Kerber (15)nr 164:6, 6:2, 6:3
9.QF Madison Keys (25)Nr 296:1, 6:0
10.SF Simona Halep (24)nr 267:6(8), 6:4
11.F Maria Sakari (6)nr 66:4, 6:1
12.Miami OpenWTA 100021 marca 2022Twarda2R Viktorija Golubicnr 426:2, 6:0
13.3R Madison Brenglenr 596:0, 6:3
14.4R Coco Gauff (14)nr 176:3, 6:1
15.QF Petra Kvitová (28)nr 326:3, 6:3
16.SF Jessica Pegula (16)nr 216:2, 7:5
17.F Naomi Ōsakanr 776:4, 6:0
18.Puchar Billie Jean KingPuchar Billie Jean King15 kwietnia 2022Twarda (hala)QR Mihaela Buzărnescunr 1236:1, 6:0
19. Andreea Prisăcariunr 3246:0, 6:0
20.Porsche Tennis Grand PrixWTA 50018 kwietnia 2022Ceglana (hala)2R Eva Lys (Q)nr 3426:1, 6:1
21.QF Emma Raducanu (8)nr 126:4, 6:4
22.SF Ludmiła Samsonowanr 316:7(4), 6:4, 7:5
23.F Aryna Sabalenka (3)nr 46:2, 6:2
24.Internazionali d’ItaliaWTA 10009 maja 2022Ceglana2R Elena-Gabriela Ruse (LL)nr 576:3, 6:0
25.3R Wiktoryja Azaranka (16)nr 166:4, 6:1
26.QF Bianca Andreescu (PR)nr 907:6(2), 6:0
27.SF Aryna Sabalenka (3)nr 86:2, 6:1
28.F Uns Dżabir (9)nr 76:2, 6:2
29.French OpenWielki Szlem22 maja 2022Ceglana1R Łesia Curenko (Q)nr 1196:2, 6:0
30.2R Alison Riskenr 436:0, 6:2
31.3R Danka Kovinićnr 956:3, 7:5
32.4R Zheng Qinwennr 746:7(5), 6:0, 6:2
33.QF Jessica Pegula (11)nr 116:3, 6:2
34.SF Darja Kasatkina (20)nr 206:2, 6:1
35.F Coco Gauff (18)nr 236:1, 6:3
36.WimbledonWielki Szlem27 czerwca 2022Trawiasta1R Jana Fett (Q)nr 2526:0, 6:3
37.2R Lesley Pattinama Kerkhove (LL)nr 1386:4, 4:6, 6:3
3R Alizé Cornetnr 374:6, 2:6

Odznaczenia i wyróżnienia edytuj

Sprzęt i sponsorzy edytuj

Zawodniczka używa odzieży i obuwia On[58] oraz rakiety tenisowej Tecnifibre[59]. Z okazji zwycięstwa Roland Garros 2023 z rakietą Tecnifibre i uznania dla zawodniczki, przedsiębiorstwo na 7 dni zmieniło marketingowo firmę na Swiateknifibre i znak towarowy na kolory biały i czerwony. To pierwszy kobiecy tytuł wielkoszlemowy dla tego producenta[60].

Iga Świątek współpracuje ze sponsorami: Infosys (główny sponsor), Lancôme, Visa[61], Rolex, Oshee, Porsche[62], Lego[63], On, Tecnifibre. Do 31 marca 2023 roku była również ambasadorką Xiaomi Polska[64].

Działalność charytatywna edytuj

W 2021 roku przekazała 200 tysięcy złotych na rzecz fundacji działających w obszarze zdrowia psychicznego dzieci, zaangażowała się w pomoc rodzinom potrzebującym w Szlachetnej Paczce, a także poprzez aukcje charytatywne w działania WOŚP – dzięki aukcjom Igi udało się zebrać dla fundacji przeszło 300 tysięcy złotych. Wydarzenie “Iga Świątek i Przyjaciele dla Ukrainy” było pierwszym dużym autorskim projektem pomocowym Igi i jej zespołu[1]. W wyniku wydarzenia w Krakowie z udziałem m.in. Agnieszki Radwańskiej, Eliny Svitoliny i Andrija Szewczenki, zebrano 2,5 miliona złotych, które za pośrednictwem trzech organizacji (United 24, Elina Svitolina Foundation, UNICEF Polska) wsparły dzieci dotknięte wojną w Ukrainie[65]. We wrześniu Iga Świątek została zaproszona do inicjatywy pomocowej dla Ukrainy Tennis Plays For Peace organizowanej przez amerykańską federację tenisa USTA. Na stadionie US Open zagrała miksta w parze z Rafaelem Nadalem przeciwko Coco Gauff i Johnowi McEnroe[66]. Z okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego w 2022 roku zawodniczka po raz drugi zdecydowała się wesprzeć finansowo organizację związaną z obszarem zdrowia psychicznego dzieci. Po finale turnieju WTA 500 w Ostrawie (Agel Open) ogłosiła, że przekaże nagrodę z turnieju na ten cel. Kwotą 280 tysięcy złotych zdecydowała się wesprzeć SOS Wioski Dziecięce[67]. Szlachetną Paczkę w 2022 roku wsparła po raz trzeci, pomagając jednej z potrzebujących rodzin, a także zachęcając innych do zaangażowania się[68].

Przypisy edytuj

  1. a b c d e Iga Świątek. igaswiatek.pl. [dostęp 2023-06-11].
  2. Wielki skok Igi Świątek. Największy sukces w karierze 16-letniej tenisistki [online], Wyborcza.pl [dostęp 2018-04-16].
  3. Dan Imhoff: Swiatek follows father’s footsteps 38 years later. Australian Open, 26 stycznia 2020. (ang.).
  4. Monika Piorun: Czego jeszcze nie wiesz o Idze Świątek? Droga od Raszyna do Roland Garros. natemat.pl, 2020-10-12. [dostęp 2022-04-03].
  5. Michał Szaflarski: Iga Świątek podbija Paryż. 15-letnia tenisistka Legii awansowała do ćwierćfinałów singla i debla. legia.sport.pl, 2016-06-03. [dostęp 2016-09-09].
  6. Iga Światek na stronie Warsaw Sports Group. Warsaw Sports Group. [dostęp 2016-09-09].
  7. Marcin Motyka: Trzy triumfy polskich tenisistów w mistrzostwach Europy, Iga Świątek podwójnie złota!. Wirtualna Polska, 2015-07-28. [dostęp 2019-03-31].
  8. Mistrzostwa Europy kadetów w Moskwie. Polski-Tenis.pl. [dostęp 2017-01-21].
  9. The Championships 2018: Girl’s Singles [online], Wimbledon [dostęp 2018-07-15] (ang.).
  10. Tadeusz Kądziela, Iga Świątek. Talent na tenisowego szlema [online], wyborcza.pl, 15 lipca 2018 [dostęp 2018-07-16].
  11. Młodzieżowe Igrzyska Olimpijskie 2018. polski-tenis.pl, 2018-10-13. [dostęp 2018-10-13].
  12. a b c Iga Swiatek Rankings History. wtatennis.com. [dostęp 2023-06-09]. (ang.).
  13. Iga Świątek [online], Facebook [dostęp 2019-09-23].
  14. Tomasz Świątek: Iga zacznie sezon od Australian Open. Sytuacja jest dynamiczna [online], Przegląd Sportowy, 9 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-10].
  15. Swiatek soars to first grand slam title [online], Roland Garos, 10 października 2020 [dostęp 2020-10-10] (ang.).
  16. Piotr Chłystek: Polska królowa Paryża! Wielki triumf Świątek w Garrosie!. [w:] Tenis [on-line]. przegladsportowy.pl, 2020-10-10. [dostęp 2020-10-12].
  17. Iga Świątek kończy sezon. Zrezygnowała z ostatniego turnieju [online], Sport.pl [dostęp 2020-10-21].
  18. Swiatek sweeps 2020 WTA Fan Favorite [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  19. 2020 WTA Player and Coach Awards revealed [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2020-12-08] (ang.).
  20. Gala Mistrzów Sportu 2021 – WYNIKI. Kto wygrał 86. Plebiscyt „Przeglądu Sportowego”? [online], www.gala.pl [dostęp 2021-01-11].
  21. Tym razem się nie powiodło. Iga Świątek odpadła z WTA w Miami [online], www.tvp.info, 27 marca 2021 [dostęp 2021-03-29].
  22. Polska Agencja Prasowa, Ranking WTA: Iga Świątek najwyżej w karierze, awansowała na ósme miejsce [online], TVP Sport, 12 lipca 2021 [dostęp 2021-07-12].
  23. Telewizja Polska SA, Zaskakująca zmiana u Świątek! Polka zrezygnowała z trenera [online], sport.tvp.pl, 4 grudnia 2021 [dostęp 2021-12-10].
  24. Łukasz Witczyk: Pracował ze Świątek i Radwańską. „Nie ma sensu porównywać”. Sportowe Fakty, 2022-01-04. [dostęp 2022-01-26].
  25. Tenis. Iga Świątek przegrała z Ashleigh Barty w turnieju WTA w Adelajdzie [online], Polski Tenis, 8 stycznia 2022 [dostęp 2022-03-08].
  26. Rafał Smoliński: Wielki wyczyn Igi Świątek! Polka obok legend. wp.pl, 2022-04-02. [dostęp 2022-04-04].
  27. Preview Notes: Porsche Tennis Grand Prix. wtatennis.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  28. Łukasz Iwanek: Królowa jest jedna! Iga Świątek rządzi w Stuttgarcie. wp.pl, 2022-04-024. [dostęp 2022-04-25].
  29. Iga Świątek w elitarnym gronie. Venus Williams też to zauważyła. onet.pl, 2022-05-15. [dostęp 2022-05-15].
  30. WTA Staff: Swiatek successfully defends Rome to win fifth consecutive title. wtatennis.com, 2022-05-15. [dostęp 2022-05-15]. (ang.).
  31. Mateusz Kozanecki: Iga Świątek wyprzedziła Serenę Williams. wp.pl, 2022-05-15. [dostęp 2022-05-15].
  32. Telewizja Polska SA, Świątek pobiła rekord! Tego nie było w XXI wieku [online], sport.tvp.pl, 4 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-05] (pol.).
  33. Karol Wojnarowski: Koniec pięknej serii Igi Świątek! Francuzka poradziła sobie z Polką. przegladsportowy.onet.pl, 2022-07-02. [dostęp 2022-07-03].
  34. Norbert Amlicki WPROST.pl, Pewne zwycięstwo Igi Świątek w pierwszej rundzie BNP Paribas Poland Open 2022. Nie dała szans mistrzyni Polski [online], Sport Wprost, 27 lipca 2022 [dostęp 2022-07-28] (pol.).
  35. Turniej WTA w Toronto – Świątek odpadła w 1/8 finału [online], Polska Agencja Prasowa SA [dostęp 2022-09-10] (pol.).
  36. Telewizja Polska S.A, Przebudzenie nadeszło za późno. Kolejna porażka Świątek [online], sport.tvp.pl, 18 sierpnia 2022 [dostęp 2022-09-10] (pol.).
  37. Iga Świątek pierwszą polską triumfatorką US Open. Nie kryje wzruszenia [online], sport.interia.pl [dostęp 2022-09-10] (pol.).
  38. Paweł Stańczyk, Tenis. Turniej w Ostrawie nie dla Polki. Świątek przegrywa w finale [online], TEMI – Twoje Media Informacyjne, 9 października 2022 [dostęp 2022-11-07] (pol.).
  39. Paweł Stańczyk, Tenis. Iga Świątek znów najlepsza. Polka wygrywa w San Diego – [WIDEO] [online], TEMI – Twoje Media Informacyjne, 17 października 2022 [dostęp 2022-11-07] (pol.).
  40. Iga Świątek zna rywalki w WTA Finals 2022. Na początek we wtorek mecz z Darią Kasatkiną – Tenis Magazyn – Informacje o tenisie [online], tenismagazyn.pl, 31 października 2022 [dostęp 2022-11-07] (pol.).
  41. a, Tenis. Iga Świątek pokonała Caroline Garcię w WTA Finals 2022 w Forth Worth [online], Polski Tenis, 3 listopada 2022 [dostęp 2022-11-07] (pol.).
  42. Telewizja Polska S.A, Kolejny popis Świątek. W drugim secie zwycięstwo do zera! [online], sport.tvp.pl, 6 listopada 2022 [dostęp 2022-11-07] (pol.).
  43. Iga Świątek nie zagra w wielkim finale! Polka przegrała trzysetowy pojedynek z Sabalenką [online], Fakt24.pl, 7 listopada 2022 [dostęp 2022-11-07] (pol.).
  44. Telewizja Polska S.A, Wielki wyczyn Świątek. Ten rekord czekał na pobicie niemal pół wieku! [online], sport.tvp.pl, 18 lutego 2023 [dostęp 2023-02-19] (pol.).
  45. Michał Rożniatowski: Iga Świątek wycofała się z turnieju WTA 250 w Bad Homburg. Eurosport, 2023-06-30. [dostęp 2023-07-06]. (pol.).
  46. Michał Średziński: Iga Świątek z piekła do nieba! Horror w meczu z Belindą Bencic. dziennik.pl, 2023-07-09. [dostęp 2023-08-17]. (pol.).
  47. Nieziemskie zagranie Igi Świątek! Aryna Sabalenka tylko patrzyła [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-11-08] (pol.).
  48. Najlepsza z najlepszych. Wielki triumf Świątek w WTA Finals [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2023-11-08].
  49. Ranking WTA: Iga Świątek wróciła na szczyt po 8 tygodniach. Polka kończy sezon jako liderka – Wiadomości – polskieradio24.pl [online], polskieradio24.pl [dostęp 2023-11-08] (pol.).
  50. Łukasz Głębocki, Finał w Dubaju nie dla Świątek. Polka przegrała z Kalinską [online], 23 lutego 2024.
  51. Iga Świątek wygrała w finale turnieju WTA w Madrycie [online], www.rmf24.pl [dostęp 2024-05-04] (pol.).
  52. Piękne sceny w Rzymie. Iga Świątek się doczekała [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-05-18] (pol.).
  53. Prezydent odznaczył Igę Świątek oraz Tomasza Świątka. prezydent.pl, 23 października 2020. [dostęp 2020-10-23].
  54. M.P. z 2020 r. poz. 1166 – pkt 2.
  55. Wielka Honorowa Nagroda Sportowa.
  56. time.com – TIME100: The Most Influential People 2023.
  57. wp.pl – Ależ grono! Ogromne wyróżnienie dla Igi Świątek.
  58. Iga Świątek ma nowego sponsora. Ubierze ją firma Rogera Federera [online], Business Insider, 20 marca 2023 [dostęp 2023-06-09] (pol.).
  59. UN1QUE IGA. Tecnifibre. [dostęp 2022-06-04]. (fr.).
  60. x.com [online], twitter.com [dostęp 2024-05-17].
  61. Iga Świątek ambasadorką Lancôme. rp.pl, 2024-04-15. [dostęp 2024-05-10]. (pol.).
  62. Iga Świątek podpisała kontrakt z Porsche! Polka twarzą niemieckiego giganta! [online], sport.se.pl [dostęp 2023-06-25].
  63. Lego Polska i Iga Świątek: Współpraca zrodzona z pasji. Vogue, 2024-01-09. [dostęp 2024-01-21]. (pol.).
  64. Iga Świątek nie będzie już reklamować Xiaomi. „Szerokie wsparcie dla Ukrainy” [online], www.wirtualnemedia.pl, 11 marca 2023 [dostęp 2023-06-25] (pol.).
  65. Telewizja Polska S.A, Wielki sukces charytatywnej imprezy Świątek. Zebrane ponad 2 miliony złotych [online], sport.tvp.pl, 26 lipca 2022 [dostęp 2022-12-20] (pol.).
  66. Rafael Nadal, Iga Swiatek, Coco Gauff Lead Ukraine Support At US Open | ATP Tour | Tennis [online], ATP Tour [dostęp 2022-12-20].
  67. Iga Świątek wsparła organizację, Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce. Dzieci tego nie zapomną [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-12-20] (pol.).
  68. Iga Świątek: Dołóżcie swoją cegiełkę do piekarni Igi Świątek i pomóżcie mi uzyskać zero. Nie zostawmy bez wsparcia żadnej rodziny w potrzebie! [online], www.rmf24.pl [dostęp 2022-12-20] (pol.).

Bibliografia edytuj

Linki zewnętrzne edytuj