Rugbywêreldbeker 1995

Die Rugbywêreldbeker 1995 is van 25 Mei tot 24 Junie 1995 in Suid-Afrika beslis. Dit was die derde rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) aangebied word en die eerste in Afrika. Dit was die eerste wêreldbekertoernooi in een van Suid-Afrika se gewildste sportsoorte; later het dié land ook die Krieketwêreldbeker 2003 en die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 aangebied. Dit was ook die eerste keer wat ’n Suid-Afrikaanse rugbyspan weer aan ’n internasionale byeenkoms kon deelneem ná die lang stryd teen apartheid en as ’t ware die eerste groot toernooi vir en in Suid-Afrika ná die einde van dié politieke stelsel. Saam met die Afrikanasiesbeker 1996 was die Rugbywêreldbeker 1995 een van twee groot sportkompetisies in Suid-Afrika binne een jaar.

Rugbywêreldbeker 1995
Toernooibesonderhede
GasheerVlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Datums25 Mei – 24 Junie
Aantal nasies16 (52 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Naaswenner Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Derde plek Vlag van Frankryk Frankryk
Toernooistatistiek
Wedstryde32
Bywoning1 100 000 (gem. 34 375 per wedstryd)
Drieë189 (gemiddeld 5.91 per wedstryd)
Meeste punteVlag van Frankryk Thierry Lacroix (112)[1]
Meeste drieëVlag van Nieu-Seeland Jonah Lomu
Vlag van Nieu-Seeland Marc Ellis (7 drieë elk)[2]
1991
1999
Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

Die toernooi se formaat van 1987 en 1991 het onveranderd gebly en 16 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 1995 deelgeneem: die gasheer Suid-Afrika, die agt regstreekse kwalifiseerders van die 1991-toernooi (Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Kanada, Nieu-Seeland, Samoa en Skotland), asook die sewe beste spanne van die kwalifisering (Argentinië, Italië, die Ivoorkus, Japan, Roemenië, Tonga en Wallis). Tydens die Rugbywêreldbeker 1995 is 32 wedstryde gespeel, waaronder 24 tydens die groepfase en agt tydens die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in vier groepe van vier elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die groep gespeel het. Die twee beste spanne van elke groep het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die nominale gasheer Wallis, die verdedigende kampioen Suid-Afrika, die naaswenner Nieu-Seeland en die derde-plek-span Frankryk het regstreeks vir die volgende Rugbywêreldbeker 1999 in die destydse Vyfnasies gekwalifiseer. Net soos Suid-Afrika het die Ivoorkus vir die eerste keer aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Namibië het vir die eerste keer aan ’n kwalifisering deelgeneem en vyf wedstryde gewen, maar hulle kon egter nie vir die Rugbywêreldbeker 1995 kwalifiseer nie nadat die beslissende wedstryd teen Marokko in ’n gelykop geëindig het.

Suid-Afrika het die eindstryd op Ellispark in Johannesburg teen Nieu-Seeland met 15–12 gewen, nadat ’n bykomende tien minute ekstra tyd toegestaan is toe die telling 9–9 was.[3] Suid-Afrika het daarmee ná Nieu-Seeland in 1987 die tweede gasheer geword wat die rugbywêreldbekertoernooi tuis gewen het en die derde agtereenvolgende kampioen van die Suidelike Halfrond geword, ná Nieu-Seeland in 1987 en Australië in 1991. Daarbenewens was dit die eerste eindwedstryd in dié toernooi se geskiedenis wat twee spanne van die Suidelike Halfrond gesien het. Frankryk het in die derde en Engeland in die vierde plek geëindig; interessant genoeg het die vier groepwenners as die vier beste spanne van die toernooi geëindig.

Die Rugbywêreldbeker 1995 het om verskeie redes geskiedenis gemaak: Dit was die eerste groot sporttoernooi op die Afrikavasteland, die eerste rugbywêreldbekertoernooi wat heeltemal in een land aangebied is en die laaste groot toernooi van rugby se amateurera; twee maande later het die IRVR met die professionalisering van dié sport begin. Die Rugbywêreldbeker 1995 word ook wyd onthou vir die samewerking van alle Suid-Afrikaners onder die bewind van Nelson Mandela se regering van nasionale eenheid. Die oorhandiging van die Webb Ellis-beker deur ’n in die Springboktrui geklede Nelson Mandela aan die Springbokkaptein Francois Pienaar is waarskynlik die bekendste gebeurtenis van die Rugbywêreldbeker 1995 en versinnebeeld die versoening tussen “swart” en “wit Suid-Afrikaners”. Die oomblik is glo een van die beroemdste finale van enige sportsoort.[4] Dit was ook die laaste toernooi met die aantal van 16 nasionale rugbyspanne; vir die volgende Rugbywêreldbeker 1999 is die aantal na 20 verhoog. Vir die eerste keer in ’n rugbywêreldbekertoernooi was ’n drie gelyk aan vyf punte; voorheen was dit vier. Daarbenewens het die Rugbywêreldbeker 1995 die opkoms van die Nieu-Seelander Jonah Lomu as ’n rugbyster gesien.

Toewysing wysig

Speelstede in Suid-Afrika

Nadat die Rugbywêreldbeker 1987 in Australië en Nieu-Seeland en die Rugbywêreldbeker 1991 in al die destydse Vyfnasies aangebied is, was Suid-Afrika die enigste rugbynasie, wat tot dusver nog nie ’n rugbywêreldbekertoernooi aangebied het nie. Weens sy apartheidsbeleid was die land egter uit alle vorme van internasionale rugby geskors, hoewel enkele nasionale rugbyspanne nog steeds toere na Suid-Afrika onderneem het.

Ná die einde van apartheid en Suid-Afrika se hertoelating tot internasionale sporttoernooie het dié land in 1992 weer ’n volle lid van die IRVR geword. Vervolgens is die Rugbywêreldbeker 1995 aan Suid-Afrika toegewys.

Tydens die Rugbywêreldbeker 1995 is onderhandelinge tussen Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika se beheerliggame gevoer en SANZAR, die voorganger van die hedendaagse SANZAAR, gestig. Een jaar later, in 1996, is die eerste Drienasiesreeks tussen Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika beslis. Sedert Argentinië se aansluiting in 2012 staan dié toernooi as Die Rugbykampioenskap bekend.

Deelnemers wysig

Die volgende 16 spanne het vir die Rugbywêreldbeker 1995 gekwalifiseer: Die agt spanne wat tydens die Rugbywêreldbeker 1991 tot die kwarteindrondte gevorder het, het saam met die gasheer Suid-Afrika regstreeks vir die Rugbywêreldbeker 1995 gekwalifiseer. Hulle was Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Kanada, Nieu-Seeland, Samoa en Skotland. Om die oorblywende sewe plekke het tydens die kwalifiseringsrondte 35 nasionale rugbyspanne meegeding.

Spanne wat aan die kwalifiseringstoernooi deelgeneem en die wat regstreeks gekwalifiseer het; altesaam 52 spanne het deelgeneem.

   Afrika

   Amerikas

   Asië

   Europa

   Oseanië

   Nie deelgeneem nie

Uitslag van die kwalifisering:

   Gasheer

   Agt beste spanne van die 1991-toernooi

   Wenner van die plaaslike kwalifisering

   Versuim om te kwalifiseer

   Nie deelgeneem nie

SpanKwalifiseringmetodeVerskynings by eindstrydeLaaste verskyningVorige beste prestasieGroep
Suid-AfrikaGasheerEersteDebuutA
AustraliëRegstreeksDerde1991Kampioen (1991)A
Engeland1991Naaswenner (1991)B
Frankryk1991Naaswenner (1987)D
  Ierland1991Kwarteindrondte (1987, 1991)C
Kanada1991Kwarteindrondte (1991)A
Nieu-Seeland1991Kampioen (1987)C
Skotland1991Vierde plek (1991)D
SamoaTweede1991Kwarteindrondte (1991)D
ArgentiniëKwalifiseringsrondteDerde1991Groepfase (1987, 1991)B
ItaliëDerde1991Groepfase (1987, 1991)B
IvoorkusEersteDebuutD
JapanDerde1991Groepfase (1987, 1991)C
RoemeniëDerde1991Groepfase (1987, 1991)A
TongaTweede1987Groepfase (1987)B
WallisDerde1991Derde plek (1987)C

Stadions wysig

Altesaam is nege stadions in nege stede dwarsdeur Suid-Afrika vir die Rugbywêreldbeker 1995 gebruik. Van die stadions is met die oog op die toernooi opgeknap. Ses van die nege stadions is Suid-Afrikaanse toetsgronde. In die vier grootste stadions is die uitklopfase en die eindstryd is op die Johannesburgse Ellispark beslis.

Oorspronklik is ook wedstryde in Brakpan, Germiston, Pietermaritzburg, Potchefstroom en Witbank beplan, maar dié wedstryde is na ander plekke verskuif. Hierdeur is die aantal plekke van 14 tot nege verminder. Die redenasie vir hierdie stap was die geriewe vir beide die pers en die toeskouers, maar ook veiligheid. Die stap is in Januarie 1994 gedoen. Verdere veranderinge is in April onderneem, só is aandwedstryde na stadions met goeie spreiligte verskuif.

Johannesburg, GautengPretoria, GautengKaapstad, Wes-KaapDurban, KwaZulu-Natal
EllisparkLoftus VersfeldNuwelandKings Park
26°11′51″S 28°3′39″O / 26.19750°S 28.06083°O / -26.19750; 28.06083 (Ellispark)25°45′12″S 28°13′22″O / 25.75333°S 28.22278°O / -25.75333; 28.22278 (Loftus Versfeld)33°58′14″S 18°28′6″O / 33.97056°S 18.46833°O / -33.97056; 18.46833 (Nuweland)29°49′30″S 31°1′47″O / 29.82500°S 31.02972°O / -29.82500; 31.02972 (Kings Park)
Kapasiteit: 60 000Kapasiteit: 50 000Kapasiteit: 50 000Kapasiteit: 50 000
Bloemfontein, Vrystaat
Vrystaatstadion
29°7′2″S 26°12′32″O / 29.11722°S 26.20889°O / -29.11722; 26.20889 (Vrystaatstadion)
Kapasiteit: 40 000
Port Elizabeth, Oos-KaapRustenburg, NoordwesOos-Londen, Oos-KaapStellenbosch, Wes-Kaap
Boet Erasmus-stadionOlympia-parkBasil Kenyon-stadionDanie Craven-stadion
33°58′55″S 25°38′22″O / 33.98194°S 25.63944°O / -33.98194; 25.63944 (Boet Erasmus)25°39′45″S 27°13′19″O / 25.66250°S 27.22194°O / -25.66250; 27.22194 (Olympia-park)33°0′24″S 27°54′19″O / 33.00667°S 27.90528°O / -33.00667; 27.90528 (Buffalo City)33°56′24″S 18°52′25″O / 33.94000°S 18.87361°O / -33.94000; 18.87361 (Danie Craven)
Kapasiteit: 38 950Kapasiteit: 30 000Kapasiteit: 22 000Kapasiteit: 16 000

Formaat wysig

Die Rugbywêreldbeker 1995 is oor 30 dae tussen 16 verskillende spanne oor 32 wedstryde beslis. Dit het op 25 Mei 1995 op Nuweland in Kaapstad met die openingswedstryd tussen die gasheer Suid-Afrika en die verdedigende kampioen Australië afgeskop. Die toernooi het geëindig op Ellispark in Johannesburg op 24 Junie met die eindstryd tussen Suid-Afrika en Nieu-Seeland, waartydens die Springbokke die Webb Ellis-beker ingepalm het.

Kalender wysig

Die volgende tabel dui die Rugbywêreldbeker 1995 se daaglikse program aan. ’n Rooi blokkie dui op beide die openings- en sluitingseremonie, ’n pers blokkie op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.

Aantal daaglikse wedstryde tydens die toernooi
Groepfase
Mei/Junie
Do
25
Vr
26
Sa
27
So
28
Ma
29
Di
30
Wo
31
Do
1
Vr
2
Sa
3
So
4
Ma
5
Di
6
Wo
7
Do
8
Vr
9
SeremoniesOS
Groep A11112
Groep B2112
Groep C222
Groep D222
Uitklopfase
Junie
Sa
10
So
11
Ma
12
Di
13
Wo
14
Do
15
Vr
16
Sa
17
So
18
Ma
19
Di
20
Wo
21
Do
22
Vr
23
Sa
24
SeremoniesSS
Uitklopfase221111
Verklaring

   Seremonies

   Groepfase

   Uitklopfase

   Bronseindstryd

   Eindstryd

Groepe wysig

Groep AGroep BGroep CGroep D

Suid-Afrika
Australië
Roemenië
Kanada

Engeland
Samoa
Italië
Argentinië

Nieu-Seeland
  Ierland
Wallis
Japan

Frankryk
Skotland
Tonga
Ivoorkus

Die groepwedstryde is op die volgende stede verdeel:

  • Groep A: Kaapstad, Port Elizabeth en Stellenbosch
  • Groep B: Durban en Oos-Londen
  • Groep C: Johannesburg en Bloemfontein
  • Groep D: Pretoria en Rustenburg

Groepfase wysig

Soos in die rugbywêreldbekertoernooie van 1987 en 1991 is die 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in vier groepe van vier elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, twee vir ’n gelykop en een vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens die punte wat total aangeteken is gerangskik.

Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Drie wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Twee vir ’n gelykop;
  • Een vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee beste spanne wat na die kwarteindrondte deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur die punte wat total aangeteken is bepaal.

Uitklopfase wysig

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Groepwenners het teen naaswenners in ander groepe in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Groep A het teen die naaswenner van Groep B en die wenner van Groep B teen die naaswenner van Groep A gespeel. Spanne van dieselfde groep sou dus eers weer in óf die bronseindstryd óf die eindstryd kon ontmoet het.

Elke wedstryd in die uitklopfase moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, tien minute in elke rigting: as daar dan steeds geen wenner was nie, is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklopformaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. As daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.

1995-effek op 1999-kwalifisering wysig

Die nominale 1999-gasheer (Wallis), die verdedigende kampioen (Suid-Afrika), die naaswenner (Nieu-Seeland) en die derde plek-span (Frankryk) het regstreeks vir die volgende Rugbywêreldbeker 1999 gekwalifiseer.

Wedstrydbeamptes wysig

’n Paneel van 22 skeidsregters is vir die toernooi ingespan.

Wedstryde wysig

Kwalifiseer vir die kwarteindrondte
Uit die toernooi geskakel.

Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase.

Groepfase wysig

16 spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die twee beste spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.

Groep A wysig

SpanSWGVP vP t+/−D vP
Suid-Afrika33006826+4269
Australië32018741+46117
Kanada31024550–545
Roemenië30031497–8313

Groep B wysig

SpanSWGVP vP t+/−D vP
Engeland33009560+35129
Samoa32019688+8137
Italië31026994–2575
Argentinië30036987–1883

Groep C wysig

SpanSWGVP vP t+/−D vP
Nieu-Seeland330022245+177299
  Ierland32019394–1137
Wallis31028968+2195
Japan300355252–19783

Groep D wysig

SpanSWGVP vP t+/−D vP
Frankryk330011447+67139
Skotland320114927+122177
Tonga31024490–4665
Ivoorkus300329172–14333

Uitklopfase wysig

KwarteindrondteHalfeindrondteEindstryd
          
10 Junie – Johannesburg    
  Suid-Afrika 42
17 Junie – Durban
  Samoa 14 
  Suid-Afrika 19
10 Junie – Durban
   Frankryk 15 
  Frankryk 36
24 Junie – Johannesburg
    Ierland 12 
  Suid-Afrika 15
11 Junie – Kaapstad
   Nieu-Seeland 12
  Engeland 25
18 Junie – Kaapstad
  Australië 22 
  Engeland 29Uitspeel om derde plek
11 Junie – Pretoria
   Nieu-Seeland 45 22 Junie – Pretoria
  Nieu-Seeland 48
   Frankryk 19
  Skotland 30 
  Engeland 9

Kwarteindrondte wysig

Halfeindrondte wysig

Bronseindstryd wysig

Eindstryd wysig


Rugbywêreldkampioen 1995
Suid-Afrika

Statistiek wysig

Finale puntestand wysig

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in die Rugbywêreldbeker 1995.[14]

Uitslag van die Rugbywêreldbeker 1995:

   Kampioen

   Naaswenner

   Derde plek

   Vierde plek

   Kwarteindrondte

   Groepfase

   Nie deelgeneem nie

RangSpanGroepSWGVPDrieëDoelskoppeStrafdoeleSkepdoele
1 Suid-AfrikaA6600144138183
2 Nieu-SeelandC65013274134144
3 FrankrykD6501184179261
4 EngelandB6402158118254
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5 SkotlandD42021792014170
6 SamoaB420211014880
7 AustraliëA4202109121190
8   IerlandC4202105131160
In die groepfase uitgeskakel
9 WallisC3102899782
10 ItaliëB3102697571
11 KanadaA3102454261
12 TongaD3102446420
13 ArgentiniëB3003698470
14 JapanC3003558610
15 IvoorkusD3003293140
16 RoemeniëA3003141020
Algeheel32173018913015816

Meeste punte en drieë wysig

Meeste punte aangeteken:[1]
NaamPunte
1 Thierry Lacroix112
2 Gavin Hastings104
3 Andrew Mehrtens84
4 Rob Andrew79
5 Joel Stransky61
6 Michael Lynagh47
7 Simon Culhane45
8 Neil Jenkins41
9 Diego Domínguez39
10 Marc Ellis35
Jonah Lomu
Meeste drieë gedruk:[2]
NaamDrieë
1 Marc Ellis7
Jonah Lomu
3 Gavin Hastings5
Rory Underwood
5 Adriaan Richter4
Chester Williams
Thierry Lacroix
8 Joe Roff3
Eric Rush
George Harder
Gareth Thomas
Paolo Vaccari
Josh Kronfeld
Walter Little
Émile Ntamack
Glen Osborne
Jeff Wilson
Philippe Saint-André

Rolprent wysig

Die Rugbywêreldbeker 1995 vorm die hoofonderwerp van die 2009-rolprent Invictus (Latyn; Afrikaans: “Die onoorwonne”). Dié rolprent is op die boek Playing the Enemy deur John Carlin gebaseer en beskryf hoe die destydse Suid-Afrikaanse president Nelson Mandela tydens die toernooi met sy ondersteuning vir die Suid-Afrikaanse nasionale rugbyspan, die Springbokke, Suid-Afrika oor rassegrense heen verenig het. Die regie is behartig deur Clint Eastwood en die hoofkaraktere Nelson Mandela en Francois Pienaar word deur Morgan Freeman en Matt Damon onderskeidelik vertolk.

Sien ook wysig

Verwysings wysig

  1. 1,0 1,1 (en) "Rugby World Cup 1995: Player Stats". rugbyworldcup.com. Besoek op 24 Januarie 2024.
  2. 2,0 2,1 (en) "Rugby World Cup 1995: Player Stats". rugbyworldcup.com. Besoek op 24 Januarie 2024.
  3. (en) "1995: Party time for SA". BBC. 24 September 2003. Besoek op 24 Januarie 2024.
  4. (en) "Rugby World Cup history". BBC. 7 Oktober 2003. Besoek op 24 Januarie 2024.
  5. (en) "'Battle of Boet Erasmus' remembered". Nuus24. 3 Junie 2015. Besoek op 24 Januarie 2024.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 (en) "Statsguru / Test matches / Player records / Rugby World Cup / Tries scored: greater than or equal to 3". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 November 2018. Besoek op 3 November 2018.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 (en) "World Cup records". BBC. 26 September 2003. Besoek op 24 Januarie 2024.
  8. (en) Tony Smith (6 Oktober 2019). "Rugby World Cup: Where are the 1995 All Blacks now?". Stuff. Besoek op 24 Januarie 2024.
  9. 9,0 9,1 (en) "All Time RWC Player Records". rugbyworldcup.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2016. Besoek op 24 Januarie 2016.
  10. (en) "All Time RWC Team Records". rugbyworldcup.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2016. Besoek op 24 Januarie 2016.
  11. (en) Robert Colereports (26 Mei 1995). "Tonga rattle French until sending-off". The Independent. Besoek op 24 Januarie 2024.
  12. (en) Pirate Irwin (4 Oktober 2007). "Max Brito at end of tether after 12-year struggle". Mail & Guardian. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 9 Oktober 2019.
  13. (en) "1995: England 25–22 Australia". BBC. 24 September 2003. Besoek op 24 Januarie 2024.
  14. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Junie 2020. Besoek op 23 Junie 2020.

Verdere leesstof wysig

  • (en) Gerald Davies (2004). The History of the Rugby World Cup. Sanctuary Publishing Ltd. ISBN 1-86074-602-0.
  • (en) Nick Farr-Jones (2003). Story of the Rugby World Cup. Australian Post Corporation. ISBN 0-642-36811-2.
  • (en) Grant Harding; David Williams (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1.{{cite book}}: AS1-onderhoud: meer as een naam (link)
  • (en) Lance Peatey (2011). In Pursuit of Bill: A Complete History of the Rugby World Cup. New Holland Publishers. ISBN 978-1-74257-191-1.

Eksterne skakels wysig

Rugbywêreldbeker

Australië / Nieu-Seeland 1987Engeland / Frankryk / Ierland / Skotland / Wallis 1991Suid-Afrika 1995Engeland / Frankryk / Ierland / Skotland / Wallis 1999Australië 2003Frankryk 2007Nieu-Seeland 2011Engeland / Wallis 2015Japan 2019Frankryk 2023Australië 2027Verenigde State 2031